สมุนไพรวิญญาณที่อยู่ในตัวของเจ้าทั้งหมด!”
ตาของจูเชว่เบิกโพล่งพลางกล่าวว่า “เจ้านี่จะใจร้ายเกินไปแล้วนะ!”
“หรือว่ามันเป็นราคาที่ไม่คุ้มค่าต่อชีวิตของเจ้าเช่นนั้นหรือ? หากเจ้ารู้สึกว่ามันไม่คุ้มค่าแล้วละก็ ข้าเอามันคืนมาก็แล้วกัน”
“รอเดี๋ยวก่อน! ข้าตัดสินใจแล้วว่าข้าจะต้องไปขออภัยคุณหนูเสียก่อน ข้ามอบหัวใจให้เจ้าดีหรือไม่?” จูเชว่ขยิบตาให้กับมู่เฉียนซีทีหนึ่ง
“จ่ายมา!” มู่เฉียนซีได้เอาเข็มยาเล่มหนึ่งออกมาเล่น
“การเอาชีวิตที่ข้าช่วยเหลือเอาไว้คืนมา มันเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก เพียงแค่เข็มเดียวเท่านั้นแหละ!”
“อย่าเล่นของที่อันตรายเช่นนั้นสิ! เอามาให้ข้า ถึงให้ข้าก็ใช้ประโยชน์มันไม่ได้หรอก”
คำพูดที่ยกหางตนเองของจูเชว่ก่อนหน้านี้เหล่านั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่คำคุยโวโอ้อวดแต่อย่างใด เนื่องจากว่าตระกูลของผู้ชายคนนี้ร่ำรวยมากจริง ๆ สมุนไพรวิญญาณที่หยิบออกมานั้นทำให้มู่เฉียนซีพึงพอใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว
จูเชว่กล่าวว่า “ข้าต้องบอกเลยว่า การที่ข้าบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ ไม่ว่านักปรุงยาอายุน้อยที่ข้ารู้จักทั้งเก่งกาจและทั้งมีพรสวรรค์มากเพียงใด แต่ก็ไม่มีทางที่จะรักษาข้าได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ เจ้าช่างยอดเยี่ยมมากเ
