ลยจริง ๆ เจ้าเป็นกองกำลังไหนกัน? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินเรื่องของเจ้ามาก่อนเลย”
นิรันดร์เดินมาอยู่ด้านข้างของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ลูกศิษย์ที่รักของข้าที่ข้าสอนมาเองกับมือ จะต้องเก่งกาจแน่นอนอยู่แล้ว! ในโลกใบนี้ไม่มีกองกำลังใด ที่สามารถบ่มเพาะนักปรุงยาอย่างศิษย์ที่รักของข้าได้หรอก”
ดวงตาที่น่าหลงใหลและสง่างามคู่นั้นฉายแววเย็นยะเยือกออกมา “การแสดงความอ่อนแอของเจ้า และการหยั่งเชิงของเจ้า ให้หยุดเอาไว้เพียงเท่านี้ เพราะในสายตาของข้าเป็นเพียงแค่ของเล่นเท่านั้น”
การแสดงของจูเชว่ทั้งหมดนั้นดูโง่เง่าเล็กน้อย ซึ่งเขาก็มีเป้าหมายที่จะทำให้คนอื่นคลายความระมัดระวังลง และหลังจากนั้นก็เริ่มที่จะหยั่งเชิงตัวตนของพวกเขา
เหมือนจิ้งจอกน้อยได้มาพบเจอจิ้งจอกเฒ่า ทำให้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่างไร้ประโยชน์ไปอย่างสิ้นเชิง
ใบหน้าของจูเชว่แข็งทื่อไปในทันที เขากล่าวอย่างเขินอายว่า “คราวนี้ข้ามาเจอคู่ต่อสู้เสียแล้ว!”
มู่เฉียนซีชำเลืองมองไปทางจูเชว่แล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีฝีมือในการตรวจสอบข้อมูล เพียงแต่อย่าใช้ความพยายามนั้นกับข้าเลย มันไม่มีประโชน์หรอก”
จูเชว่หยุดพูดลงอย่างเชื่อฟัง และเฟิงอวิ๋นซิวก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว
ด้วยอาการเจ็บปวด
