มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นิรันดร์ อวิ๋นซิวเป็นเพื่อนของข้า!”
นิรันดร์รู้ว่า ที่รักต้องการที่จะให้เขาลงมือ
ถึงกฎจะเป็นสิ่งที่เขากำหนดเอาไว้ แต่เพื่อที่รักเขาก็สามารถที่จะทำลายกฎเกณฑ์นั้นได้ แต่ดูเหมือนว่าเขาอยากที่จะควักดวงตาคู่นั้นของเฟิงอวิ๋นซิวออกมามากกว่าอยู่ดี
นิรันดร์กำลังจะทำลายกฎเกณฑ์เพื่อช่วยคนอยู่แล้ว แต่ผลสุดท้ายเฟิงอวิ๋นซิวกลับกล่าวว่า “ข้าไม่เคยมีเพื่อนมาก่อน!”
จูเชว่ยิ้มขึ้นมาพลางกล่าวว่า “ผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตของข้า เจ้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือไม่ เงาของตระกูลมู่จะไปมีเพื่อนได้อย่างไรกัน ภายในสายตาของพวกเขาที่เติบโตขึ้นมา มองเพียงแค่เจ้านายของพวกเขาเท่านั้น และมองไม่เห็นผู้อื่นอีกเลย”
เฟิงอวิ๋นซิวที่มีท่าทางเช่นนี้ต่อมู่เฉียนซี ยิ่งทำให้นิรันดร์รู้สึกเกลียดเขามากยิ่งขึ้นไปอีก
“ศิษย์ที่รัก เขาพูดมาแล้วว่าเจ้าไม่ได้เป็นเพื่อนของเขา เช่นนั้นก็ถือว่าไม่ใช่ ข้าไม่ช่วยหรอก!”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวว่า “ข้าไม่มีปัญหาหรอก!”
“นิรันดร์ เลิกสร้างปัญหาได้แล้ว มาดูเขาก่อนว่ามีสถานการณ์เช่นไรกันแน่ สุดท้ายแล้วอาจจะมีเหตุบางอย่างที่ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นกับข้าในตอนแรกก็ได้ ในเมื่อตอนนี้ข้าเจอตัวแล้ว ก็เป็นไปไม่ได้
