้มากความสามารถอันดับหนึ่งของราชวงศ์ตงหวง และทำให้บิดาของนางที่อยู่ในมุมใดมุมหนึ่งของแดนซวนเทียนได้รู้จักชื่อของนางให้จงได้
พวกเขาตกตะลึงไปเล็กน้อย “มู่เฉินซี มู่เฉินซี คือผู้ใดกัน?”
“เราสำรวจป่าฮวาอวี่มาพอสมควรแล้ว ไปสำรวจที่อื่นกันเถอะ!”
“อืม! อย่างไรเสียข้าก็จะติดตามเจ้าเด็กน้อยไป”
เมื่อมู่เฉียนซีเดินจากไปแล้ว ก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ติดตามไปด้วย ผลปรากฏว่าพวกเขาได้เห็นคนของสำนักเทียนชิงที่เนื้อตัวเปลือยเปล่า อาภรณ์ของพวกเขาเหล่านั้นล่องลอยไปทั่ว ซ้ำร้ายยังถูกคมดาบฟันจนกลายเป็นเส้นบาง ๆ ราวเส้นผมก็มิปาน
แต่ละคนล้วนตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ คะ…ใครเป็นคนทำกัน? ทำได้อย่างไร?
“มองอะไรของพวกเจ้า! ยังไม่รีบเอาเสื้อผ้าให้พวกเราใส่อีก!” หนึ่งในบรรดาคนของสำนักเทียนชิงกล่าวออกไปด้วยท่าทางหงุดหงิดเต็มประดา
แหวนมิติก็ถูกชิงไปแล้ว พวกเขาจึงไม่มีทางจะไปหาเสื้อผ้าอาภรณ์มาสวมใส่ด้วยตัวเองได้
ทั้ง ๆ ที่ตกมาอยู่ในสภาพนี้แล้วแท้ ๆ ทว่ากลับยังเย่อหยิ่งไม่คลาย
พวกเขาไม่คิดสนใจคนเหล่านี้แม้แต่น้อย แต่ละคนรีบเดินจากไปอย่างรวดเร็ว และปล่อยให้คนของสำนักเทียนชิงตากลมเย็นแบบนี้ต่อไป!
“น่าชังนัก! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
“ช่วย
