ันก็ดีอยู่แล้ว หากต้องการเปลี่ยนแล้วละก็ เอาเป็นคำว่าหวานใจเป็นอย่างไร?”
“หรือว่าเจ้าจะชอบยอดดวงใจมากกว่าล่ะ!”
มู่เฉียนซีรู้สึกเลี่ยนจนจะตายอยู่แล้ว นางกล่าวอย่างเย็นชาว่า “นิรันดร์ เจ้าหุบปากได้แล้ว”
“น้อมรับคำสั่งขอรับ!”
เดิมทีคิดว่าจะฝึกฝนเพียงลำพัง แต่พอมีนิรันดร์มาเพิ่ม ก็เปลี่ยนกลายเป็นวุ่นวายขึ้นมาทันที
นิรันดร์มีหน้าตาที่เป็นจุดสนใจของผู้คนมาก และเขาก็เป็นคนหนึ่งที่สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้อย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ว่าจะเดินไปที่ใดต่างก็มีหญิงสาวมาเกาะติดอยู่ไม่น้อย และสุดท้ายพวกนางก็ถูกนิรันดร์ดึงดูดจนจิตใจเคลิบเคลิ้มหลงใหลไป
นิรันดร์พูดพึมพำกับตนเองว่า “เสน่ห์ของข้าต่อให้ผ่านไปหลายปีถึงเพียงนี้แล้ว ก็ไม่ลดน้อยลงเลย ทว่าเหตุใดเมื่ออยู่ต่อหน้าที่รัก ไม่ว่าจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรก็ตามล้วนแล้วแต่ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น!”
“เฮ้อ! กลุ้มจริง ๆ เลย! ผมข้าจะขาวไปหมดแล้ว”
ไม่ใช่ว่าเล่ห์เหลี่ยมในการจีบสาวของนิรันดร์จะไร้ประโยชน์ แต่ทว่าความสามารถในการเพิกเฉยของมู่เฉียนซีนั้นได้รับการฝึกฝนจนดีมากขึ้นเรื่อย ๆ
หลังจากที่ออกเดินทางจากอาณาจักรหนานหลิงแล้ว ก็ได้มาถึงเขตทางตะวันออกเฉียงของราชวงศ์ตงหวง
การทำงานของโม่ซวนนั
