้นไม่เลวเลย หอหมอปีศาจได้มาเปิดถึงที่นี่แล้วจริง ๆ และมันยังมีอิทธิพลมากอีกด้วย
และหลังจากนี้ ก็ถึงเวลาที่จะสอบถามถึงสถานที่ฝึกฝนแล้ว
เนื่องจากความนิยมของนิรันดร์ ทำให้ตลอดทางที่ผ่านมาเกิดเรื่องการหึงหวงจนลงไม้ลงมือกันนับครั้งไม่ถ้วนเพราะแรงดึงดูดของเขา มู่เฉียนซีได้ตัดสินใจว่าจะหาสถานที่ฝึกฝนที่มีหญิงสาวน้อยและมีความท้าทายด้วย
เมื่อได้รู้ว่ามู่เฉียนซีกำลังหาสถานที่เช่นนั้น นิรันดร์ก็กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ที่รัก เจ้าหึงข้าแล้วใช่หรือไม่! อันที่จริงขอเพียงแค่เจ้าพูดมาคำเดียว ข้าจะไม่พูดคุยกับหญิงสาวคนใดอีกเลย และจะไม่แม้แต่จะเหลือบมองสาวอื่นเลยด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นิรันดร์ เจ้าเป็นนักปรุงยาที่เก่งกาจมากที่สุดบนโลกนี้ แต่กลับไม่รู้ว่าดวงตาของตนเองมีปัญหา หรือว่าเจ้าต้องการให้ข้ารักษาให้หรือไม่?”
“ดวงตาของข้าดีมากเลยต่างหาก ทั้งงดงามทั้งสดใส ทั้งยังกลมโตอีกด้วย!”
“ข้ามีความเชี่ยวชาญต่อธาตุวายุพอสมควรแล้ว ฉะนั้นเจ้ารีบกลับไปนอนพักฟื้นต่อเสียเถอะ!”
“ยังดีไม่พอเลย! หากที่รักสามารถสัมผัสชายเสื้อข้าได้ เช่นนั้นถึงจะถือว่าเจ้าผ่านด่าน และข้าก็จะกลับไปหลับได้อย่างวางใจ!”
“ให้โดนชายเสื้อของเจ้าเช่นนั้น
