แสดงท่าทีสำนึกผิดด้วยความจริงใจ
จิ่วเยี่ยกล่าว “ซีไม่ได้ต้องการให้เจ้ามาอยู่เคียงข้าง”
ราวกับว่ามังกรวารีไม่ได้ยินในสิ่งที่จิ่วเยี่ยกล่าวก็มิปาน ดวงตาคู่นั้นยังคงจับจ้องไปยังมู่เฉียนซีอย่างไม่ลดละ
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่เป็นไร! มังกรวารี เจ้าไม่จำเป็นต้องขอโทษข้าเพราะเรื่องนี้หรอกนะ ข้าไม่อาจเร่งให้พวกเจ้าฟื้นฟูพลังขึ้นมาในเร็ว ๆ นี้อย่างแน่นอน คนที่ควรขอโทษคือข้าต่างหาก”
“นี่ไม่ใช่ความผิดของนายท่าน นายท่านอย่าได้กล่าวโทษตัวเองเลย”
จิ่วเยี่ยกล่าว “เจ้าควรไสหัวกลับไปอยู่ในแหวนมังกรเทพวารีได้แล้ว”
มังกรวารีกล่าว “หากนายท่านต้องการสิ่งใด ไม่ว่ามังกรวารีจะอยู่ในสถานการณ์ไหน มังกรวารีจะปรากฎตัวอยู่เบื้องหน้านายท่านเสมอ”
มู่เฉียนซีกล่าว “มังกรวารี เจ้าไปฟื้นฟูร่างกายอย่างสบายใจเถอะ!”
“รับทราบ!” มังกรวารีพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหายวับไปพร้อมแสงสีน้ำเงินอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดเมื่อเจ้าตัวป่วนสองตัวไม่อยู่เป็นก้างขวางคอแล้ว จิ่วเยี่ยก็สามารถโอบกอดมู่เฉียนซีได้อย่างสบายใจแล้ว
“หลังจากนี้ข้าจะไปฝึกฝนและคอยสืบข่าวที่แดนซวนเทียน ท่านยังไม่รีบไปสืบข่าวของเผ่าปีศาจอีกหรือ ไหนจะข่าวของมายานิรันดร์อีกล่ะ…”
จิ่วเยี่ยใช้ริมฝ
