แยแสเลยว่า “โอ้! เจ้าต้องการโจมตีท่าไม้ตายแล้วอย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีไม่ได้หวาดกลัวท่าไม้ตายของเจ้าหมอนี่เลย เพียงแต่ว่ายังไม่ทันที่ปรมาจารย์ท่านนี้จะได้แสดงท่าไม้ตาย การเคลื่อนไหวของเขาก็ได้หยุดลง
แสงสีเขียวอ่อนสว่างวาบพุ่งทะยานออกมา อาถิงเคลื่อนไหวอย่างโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ
“พวกเจ้าต่อสู้กันสนุกถึงเพียงนี้ ต่อไปก็ให้ข้าได้สนุกบ้างสิ!”
เจ้าพวกคนกลุ่มนี้ใช้ประโยชน์จากเศษเสี้ยวพี่สาวของเขามายังแดนมังกร ช่างรนหาที่ตายจริง ๆ!
ตูมมม!
ทันใดนั้น ที่ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ปรมาจารย์กู่และท่านโหยวผู้นี้ก็ถูกโจมตีอย่างโหดร้ายรุนแรง
เส้นเอ็นฉีกขาด กระดูกทั้งหมดในร่างกายแตกละเอียด ซึ่งน่าเวทนายิ่งนัก!
แต่พวกเขากลับไม่รู้เลยว่า ผู้ใดกันแน่ที่เป็นลงมือได้อย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้!
อาถิงเหยียบลงไปบนศีรษะของท่านโหยวผู้นั้นแล้วกล่าวว่า “ตอบข้ามา! ของวิเศษที่พวกเจ้าใช้ในการเปิดเส้นทางมังกรชิ้นนั้น ไปทำให้ใครได้รับบาดเจ็บมา”
“อู้…อู้…”
เขาได้ถูกอาถิงโจมตีจนเวียนหัวตาลาย และสุดท้ายก็หมดสติไป
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงได้ฟื้นคืนสติกลับมา
“แน่นอนว่าจะต้องอยู่ในมือของฝ่าบาทเทพจักรพรรดิอยู่แล้ว หากมีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์
