และทำให้เขาทำได้เพียงแค่ข่มมันเอาไว้เท่านั้น
ตูม!
เป็นครั้งแรกที่เผ่าเทพได้ตระหนักรู้ถึงพลังในการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวของเผ่ามังกรแห่งความมืด ภายใต้การโจมตีอันแข็งแกร่งของพลังแห่งความมืด ได้ทำให้ท่านโหยวผู้นั้นยืนหยัดต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว
เขากล่าวด้วยความเดือดดาลว่า “พวกเจ้าเผ่ามังกรแห่งความมืด ไม่คิดเลยว่าจะกล้ามาต่อต้านเผ่าเทพอย่างพวกข้า น่ารังเกียจ ช่างน่ารังเกียจนัก!”
อ้านลั่วกล่าวว่า “ช่างน่าขันเสียจริง เจ้าคิดว่าที่พวกข้าไม่เคลื่อนไหวก่อนหน้านี้ เป็นเพราะหวาดกลัวเผ่าเทพอย่างพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ? พวกเจ้านี่มั่นใจในตนเองมากเกินไปแล้วจริง ๆ”
“ฆ่าคนอื่นให้หมด ส่วนเจ้าคนนี้ ปล่อยเอาไว้ให้ให้ข้าก็แล้วกัน”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีได้ค้นพบแล้วว่าการต่อสู้ของอีกด้านหนึ่งใกล้มาถึงตอนจบแล้ว มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้นมาว่า “ถึงเวลาที่จะต้องจบได้แล้ว!”
“จบ! จบอย่างนั้นหรือ ข้าไม่มีทางพ่ายแพ้ ข้าไม่แพ้ให้กับพวกกระจิริดอย่างพวกเจ้าหรอก เจ้าคิดว่าความแข็งแกร่งของข้ามีเพียงเล็กน้อยเท่านี้อย่างนั้นหรือ?” สีหน้าของปรมาจารย์กู่ดุร้ายขึ้นมา
ถึงแม้ว่าจะต้องตาย เขาก็จะต้องลากเจ้าพวกนี้ตายไปพร้อมกันให้ได้!
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่
