งกายได้กระจายหายไป ทั้งพลังจิตวิญญาณก็ยังปั่นป่วนอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “รีบฉวยโอกาสนี้ โจมตีเข้าไป”
ปัง ปัง ปัง!
หลังจากโดนโจมตีอีกครั้ง เขาก็ได้ตกอยู่ภายในวงล้อมการโจมตี
ในบรรดาสัตว์เทพเหล่านี้ แน่นอนว่าความสามารถของพวกมันแต่ละตัวไม่ถือว่าแข็งแกร่งเท่าไรนัก
แต่ทว่าวิธีของแต่ละคนนั้นช่างป่าเถื่อนเป็นที่สุด หากมีเพียงหนึ่งหรือสองตัวนั้นก็ยังดีอยู่บ้าง แต่พอมีสามถึงสี่ตัวแล้วมันก็ทำให้ปรมาจารย์กู่ท่านนี้รู้สึกปวดหัวไปเลยจริง ๆ
เขาอดไม่ได้ที่จะใช้คำสาปอีกครั้ง เขาไม่เชื่อว่าคนเพียงคนเดียวจะสามารถสะท้อนกลับมาได้ทุกครั้ง และเขาไม่เชื่อในความชั่วร้ายนี้ด้วย
และผลที่ได้ก็ราวกับว่าเขาได้ถูกตบหน้าเข้าอย่างแรง ซึ่งมันทำให้เขาโกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมา
“อ๊ากกกก!”
เขาจะต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายที่โจมตีอย่างบ้าคลั่งถึงสี่ตัว และยังต้องเผชิญหน้ากับนักลอบโจมตีที่ลึกลับซับซ้อนอีกคนหนึ่ง อีกยังมีการหักล้างคำสาปที่สุดแสนจะลึกลับนั่นด้วย
การต่อสู้ในครั้งนี้ แน่นอนว่าเป็นการต่อสู้ที่ปรมาจารย์กู่รู้สึกอึดอัดใจเป็นที่สุดครั้งหนึ่งเลยก็ว่าได้ เขาไม่สามารถที่จะหยุดได้ ซ้ำยังไม่สามารถที่จะพลิกสถานการณ์ได้
