มังกรม่วงมาถึง ก็ไม่แม้แต่จะพูดจาไร้สาระ และกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ขอร้องท่านช่วยลูกชายข้าด้วย ไม่ว่าต้องการให้ข้าทำสิ่งใดก็ได้ทั้งนั้น”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เอาล่ะ! ในเมื่อเจ้าจริงใจถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าจะพูดออกมาว่าข้าต้องการให้เจ้าทำอะไรบ้าง เจ้าก็ค่อย ๆ ฟังไปก็แล้วกัน”
“ประการแรก ข้าต้องการให้แดนมังกร ไม่มีคนจากเผ่าเทพหลงเหลืออยู่อีกต่อไป”
“ประการที่สอง เผ่ามังกรม่วงจะต้องยอมจำนนต่อเฮยเย้า”
คำร้องขอนี้ของมู่เฉียนซี ทำให้หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงต้องลำบากใจอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย “เจ้าค่อย ๆ คิดทบทวนดูเถิด ข้าไม่รีบ!”
แต่ว่าเขากำลังรีบอยู่น่ะสิ! เขาเลือกที่จะไม่คิดถึงเรื่องนี้ไปชั่วขณะหนึ่ง เนื่องจากลูกชายของเขาก็กำลังทุกข์ทรมานอยู่ ซึ่งนั่นมันก็ทำให้หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงในเวลานี้กระวนกระวายใจราวกับมดที่อยู่ในกะทะร้อนอย่างไรอย่างนั้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ทหาร!”
“ท่านมู่!”
“ทางด้านของเฮยเย้าและหัวหน้าเผ่ามังกรวารีทรมานเผ่ามังกรปีศาจเป็นอย่างไรบ้าง?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
“ฝ่าบาทราชามังกรและหัวหน้าเผ่ามังกรวารีเวลานี้กำลังทำการทรมานอยู่ขอรับ เมื่อได้ผลลัพธ์แล้วจะมารายงานให้ท่านมู่ทราบทั
