นทีขอรับ”
“เข้าใจล่ะ! เจ้าไปเถอะ”
มู่เฉียนซีกล่าวกับหัวหน้าเผ่ามังกรม่วงว่า “ถือว่าข้ามีความเมตตาต่อเผ่ามังกรม่วงมาก ท่านหัวหน้าเผ่ามังกรม่วงจะต้องรู้จักหวงแหนมันไว้ให้ดี หากว่ามันต้องไปถึงจุดที่ต้องทรมานกันจริง ๆ พวกท่านทุกคนก็คงจะไม่มีผู้ใดรับไหวเป็นแน่”
หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงผงะไปเล็กน้อย สาวน้อยผู้นี้ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ
“ท่านมู่สามารถคุยกับคนของเผ่ามังกรปีศาจดี ๆ ได้ พวกเราเผ่ามังกรต่างก็หยิ่งผยองกันทั้งนั้น และการทรมานก็จะทำให้คนยอมศิโรราบได้ยากมากด้วย” หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงกล่าว
“ไม่มีอะไรที่ต้องพูดกันดี ๆ เลย ใครใช้ให้เผ่ามังกรปีศาจมาทำให้ข้าเกลียดกันล่ะ ใช้โอกาศตอนที่ข้ายังไม่เกลียดเผ่ามังกรม่วงนี้ให้ดีเถิด ข้าหวังว่าพวกท่านจะตัดสินใจเลือกทางที่ถูกต้อง”
เผ่ามังกรปีศาจทำให้นางไม่มีสบอารมณ์เลยจริง ๆ โดยเฉพาะเจ้ามังกรปีศาจจ่านคงก่อนหน้านี้ อีกทั้งตอนที่อยู่ในสุสานมังกรเผ่ามังกรปีศาจก็ก่อเรื่องไว้มากมายอีกด้วย หากนางจะทำดีกับพวกเขาก็คงเป็นเรื่องที่แปลกมากทีเดียว
หัวหน้าเผ่ามังกรม่วงกล่าวว่า “ตกลง! ข้ารับปากท่าน ข้าไม่เคยลืมว่า ข้าคือเผ่ามังกร! ก่อนหน้านี้ข้าเพียงแค่ถูกเผ่าเทพทำให้
