หลิ่วกล่าวว่า “ข้าจะไปเหมือนคนธรรมดาเหล่านั้นได้อย่างไร ด้วยเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าเต่ามังกรที่ข้าได้สังเวยไป ข้าไม่เชื่อว่า ข้าจะไม่สามารถควบคุมสัตว์ประหลาดยักษ์ยมโลกได้”
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
ทั่วทั้งทะเลแห่งยมโลกเริ่มเกิดคลื่นที่ซัดสาดอย่างปั่นป่วน ทันใดนั้นก็มีหนวดสีดำมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากน้ำสีดำ เพื่อเริ่มไล่ล่าจับเหยื่อ
สุ่ยอู๋ซินกล่าวอย่างเป็นกังวล “ท่านมู่ ระวังด้วย! พวกเรารีบกลับออกไปเถอะ!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
พวกเขาต่างก็พยายามที่จะหลีกหนีอย่างสุดชีวิต แต่มีเพียงแต่ท่านหลิ่วเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ข้างในนั้นโดยไม่ขยับไปไหน
เขาคิดว่าเมื่อตนเองควบคุมสัตว์ร้ายได้ มันจะไม่ทำร้ายเขาอย่างแน่นอน
อ๊ากก!
แต่ความคิดของเขาหาได้เป็นจริงไม่ ไม่นานหนวดสีดำที่ลื่นเป็นมันเงานั้นก็ตรงเข้ามารัดเขาเอาไว้แน่น
ท่านหลิ่วหมุนเวียนพลังคำสาป คิดอยากที่จะควบคุมสัตว์ประหลาดยักษ์ยมโลกตัวนี้ แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นผล
“เจ้ากำลังทำอะไรอยู่? ข้าคือเจ้านายของเจ้านะ?”
“แกร่ก ๆ ๆ! เจ้านาย เจ้านายอร่อยไหม?”
ภายในน้ำทะเล ก็มีปลาหมึกยักษ์พุ่งออกมา ตัวของมันใหญ่ราวกับเกาะขนาดมหึมาเกาะหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น มันอ้าปากที่เปื้อน
