่ามังกรวารีก่อนได้หรือไม่?” เขามองมาทางสุ่ยอู๋ซินอย่างมีความหวัง
จะต้องรู้ว่าเกาะมังกรวารีนั้นสุขสบายมากเพียงใด เขาคงมีความคิดที่จะอยู่ตลอดไปเป็นแน่
กุยฮุยผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่ทั้งขี้ขลาดกลัวตายและยังไม่มีความรับผิดชอบอีกด้วย
“พี่ใหญ่ ท่านคิดว่าเผ่ามังกรวารีจะปกป้องพี่ได้เช่นนั้นหรือ? ท่านนี่ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ ท่านกลับไปยังสถานที่เมื่อครู่นี้ต่อเถอะ จากนั้นก็ไปทำภารกิจสุดท้ายของชีวิตให้เสร็จสิ้นเสีย!” กลางอากาศ มีร่างของคนหลายคนปรากฏตัวขึ้นมา
การมาถึงของกุยชิวนั้น ช่างมาได้ถูกเวลามากเลยจริง ๆ กุยฮุยกล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า “น้องรอง ข้าไม่เคยดูถูกเจ้า เหตุใดเจ้าต้องทำเช่นนี้กับข้าด้วย”
กุยชิวกล่าวอย่างเย็นช้า “เหตุใดถึงทำเช่นนี้กับท่านอย่างนั้นหรือ ทั้งการบำเพ็ญและพรสวรรค์ของท่านสู้ข้าไม่ได้สักอย่าง แต่กลับได้เป็นหัวหน้าเผ่าอย่างไรล่ะ!”
“ท่านเป็นคนที่ไร้ความสามารถถึงเพียงนี้ พวกเราเผ่าเต่ามังกรจึงต้องเจอกับสายตาที่ดูถูกดูแคลนจนไม่สามารถที่จะเงยหน้าอ้าปากได้ ข้าทนกับวันเหล่านั้นมามากพอแล้ว”
พลังที่แข็งแกร่งในร่างกายของเขาปะทุออกมา ท่านหลิ่วกล่าวว่า “เจ้าจัดการพี่ชายของเจ้าเองก็แล้วกัน ส่วนค
