นอื่นไปจัดการสุ่ยอู๋ซินและสาวน้อยผู้นั้น ในเมื่อความลับนี้ถูกผู้อื่นรู้เข้าแล้ว เช่นนั้นก็ไม่อาจที่จะปล่อยให้พวกเขาออกไปทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ได้”
ถึงแม้ว่ากุยฮุยจะเป็นคนขี้ขลาด แต่เมื่อถูกบีบบังคับถึงเพียงนี้ เขาก็ทำได้แค่ต้องต่อสู้เท่านั้น
เขากล่างอย่างเดือดดาล “ได้! ในเมื่อเจ้าทำถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็จะไม่สนใจความเป็นพี่เป็นน้องกันอีกแล้ว”
ตูม!
พี่น้องทั้งสองคนของเผ่าเต่ามังกรเริ่มต่อสู้กัน มู่เฉียนซีและสุ่ยอู๋ซินก็ได้รับการโจมตีของผู้แข็งแกร่งจากเผ่าเต่ามังกรและคนของเผ่าเทพและเผ่าคำสาปเหล่านั้นด้วยเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวกับสุ่ยอู๋ซินว่า “สุ่ยอู๋ซิน พวกคนจากเผ่าคำสาปสารเลวเหล่านี้ข้าจะเป็นผู้จัดการเอง ส่วนคนอื่นต้องมอบให้เจ้าจัดการแล้ว!”
หากคนของเผ่าคำสาปใช้คำสาปในการลอบโจมตีสุ่ยอู๋ซิน ก็คงจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยากไม่น้อยเลยทีเดียว
พวกเขามีความคุ้นเคยในการใช้คำสาป ทว่าแท้จริงแล้วกำลังในการต่อสู้กลับไม่ได้เท่าไรนัก และภายใต้สถานการณ์เช่นนี้มันก็ไร้ประโยนชน์สำหรับนางด้วย ดังนั้นนางจึงได้เปรียบมากเลยทีเดียว
สุ่ยอู๋ซินพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ขอรับ!”
“อะไรนะ? สารเลว นางเด็กน้อย เจ้ารนหาที่ตา
