ม่ทำธรรมดาเลย!” หัวหน้าเผ่าเต่ามังกรคนปัจจุบันจ้องมาที่นางด้วยความโกรธ
“ดูเหมือนว่าแม้หัวหน้าเผ่ามังกรวารีจะมีความสามารถที่แข็งแกร่ง แต่กลับไม่อาจสั่งสอนรุ่นน้องให้ดีได้สินะ!” กุยชิวกล่าวอย่างเหน็บแนม
ปัง!
กุยชิวหยาบคายต่อมู่เฉียนซีเช่นนี้ เจ้าหมอนี่ทำให้สุ่ยอู๋ซินรู้สึกโมโหขึ้นมาแล้ว
เขาทุบมือลงไปบนโต๊ะ จากนั้นก็กวาดสายตามองไปที่กุยชิวอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า “กุยชิว เจ้าคิดว่าข้าจะทำเช่นนั้นไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”
สายตาที่เย็นยะเยือกของสุ่ยอู๋ซินนั้น ทำให้เมื่อกุยชิวได้เห็นต่างก็ต้องรู้สึกหวาดกลัวเป็นที่สุด
กุยชิวกล่าวว่า “ถือว่ามีราชามังกรคอยหนุ่นหลัง สุ่ยอู๋ซินนับวันเจ้าจะยิ่งกล้าหาญมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสินะ ถือว่าข้ากลัวเจ้าแล้วกัน พวกเรามาคุยกันเถอะ”
สุ่ยอู๋ซินนั่งลงอย่างสงบแล้วกล่าวว่า “พาพวกข้าไปพบอดีตหัวหน้าเผ่าเสียเถอะ!”
กุยชิวกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากจะพาพวกเจ้าไปพบกับผู้อาวุโสหรอกนะ! แต่ทว่าในเวลานี้เหล่าผู้อาวุโสต่างก็ไปอาศัยอยู่ที่ทะเลแห่งยมโลกอย่างสันโดษแล้วนะสิ! และแม้แต่ข้าก็ยังหาพวกเขาไม่เจอ นี่มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริง ๆ”
“พาพวกข้าไปหาเขา” สุ่ยอู๋ซินกล่าวย้
