ำอีกครั้ง
“เผ่าเต่ามังกรของข้ามีหลายเรื่องที่จะต้องทำ ไม่อาจที่จะพาเจ้าไปด้วยตนเองได้ แต่ทว่าข้าจะส่งคนนำทางให้กับพวกเจ้า พวกเจ้าก็ไปตามหากันอย่างวางใจเถอะ! บางทีหากหาสักสามถึงห้าปี ก็อาจจะหาผู้อาวุโสเจอก็เป็นได้” กุยชิวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
รอยยิ้มของเจ้าหมอนี่ ความจริงแล้วกวนประสาทมากเลยทีเดียว
สุ่ยอู๋ซินกล่าวอย่างเย็นชา “ทางที่ดีที่สุดคือเจ้าอย่าโกหกข้าก็แล้วกัน”
“เจ้าเป็นถึงหัวหน้าเผ่าของเผ่ามังกรวารีที่สูงส่ง สามัญชนเช่นข้าจะไปกล้าโกหกเจ้าได้อย่างไรกัน”
“ไปเตรียมคนนำทางมาให้พวกข้าเดี๋ยวนี้”
“ตกลง ๆ ๆ! ข้าจะไปหาคนมาให้เดี๋ยวนี้เลย”
คนที่กุยชิวหามาให้สุ่ยอู๋ซินต่างก็เป็นคนที่เชื่องช้าทั้งนั้น และสีหน้าของมู่เฉียนซีก็เริ่มเย็นชามากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
“เจ้าเต่าเฒ่าตัวนั้นจะต้องจงใจอย่างแน่นอน รอให้ข้าหาผู้อาวุโสของเผ่าเต่ามังกรเจอเสียก่อน ข้าจะเอาเจ้าหมอนั่นยัดลงไปในถุงกระสอบแล้วทุบทีอย่างรุนแรงเลยคอยดู”
มู่เฉียนซีพูดโพล่งออกมา จนทำให้เต่ามังกรที่นำทางเหล่านั้นต่างก็ได้ยินกันหมดแล้ว
พวกเขาคิดว่า แม่นางน้อยผู้นี้ช่างใจกล้าเสียจริง ๆ แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องแอบส่งข่าวไปให้หัวหน้าเผ่า เพื่อที่จะ