ังของเทพหงส์จักรพรรดิได้กวาดล้างออกไป และผู้ที่เป็นความอัปยศของเผ่าหงส์ ที่เหลืออยู่ทั้งหมดจำเป็นที่จะต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก
ปัง ปัง ปัง!
กองกำลังที่พ่ายแพ้เหล่านี้ยังพยายามที่จะสกัดกั้นกองกำลังของเทพหงส์จักรพรรดิอยู่ แต่ทว่าหลังจากที่เทพราชาหลานอี้คิดว่าตนเองเผ่นแน่บออกมาได้แล้ว จิ่วเยี่ยก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังของเขาราวกับภูตผีอย่างไรอย่างนั้น
มือเรียวยาวตรงเข้าไปบีบลำคอของเทพราชาหลานอี้เอาไว้ และร่างกายของเทพราชาหลานอี้ก็เริ่มเปลี่ยนกลายเป็นโครงกระดูก
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ไว้ชีวิตข้าเถิด! โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด!”
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้น ยังคงโหดเหี้ยมและไร้ความเมตตาเหมือนเช่นเคย
“หากท่านฆ่าข้า เทพจักรพรรดิก็จะส่งคนอื่นลงมาอีก ท่านไม่เชื่อหรือ ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยเจ้าสามารถที่จะอยู่ปกป้องเผ่าหงส์ไปได้ตลอดเช่นนั้นหรือ คนที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้อย่างท่านนะหรือ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
เมื่อไร้ประโยชน์ที่จะร้องขอชีวิต เทพราชาหลานอี้จึงได้หัวเราะขึ้นมา
“หากว่าท่านปล่อยข้า ขะ…ข้าจะช่วยให้ความมั่นใจกับเทพจักรพรรดิ ให้เข้าไม่ต้องส่งคนมาอีก ข้อตกลงเช่นนี้ ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยคิดว่า…”
แกร่ก! และคอของเขาก็หักไป
ข้อ
