ตกลงเช่นนี้ จิ่วเยี่ยไม่ได้มีความสนใจที่จะเจรจากับเขาเลยแม้แต่น้อย!
เทพราชาหลานอี้ได้พ่ายแพ้ไปแล้ว และลูกน้องของเทพราชาเหล่านี้ก็เริ่มถูกเก็บกวดไปจนหมดสิ้นแล้ว
ลูกน้องผู้แข็งแกร่งทั้งเจ็ดคนของเทพราชา นอกจากท่านเหมยและท่านหยูแล้ว คนอื่นก็ไม่มีจุดจบที่ดีเลยสักคนเดียว
คนของเทพราชาพ่ายแพ้ไปแล้ว และเผ่าหงส์น้ำแข็งและหงส์ม่วงต่างก็ยอมแพ้เช่นกัน
พวกเขารู้สึกว่าหากมองจากสถานะของคนเผ่าเดียวกันแล้ว พวกของหัวหน้าเผ่าหงส์อัสนี จะต้องยอมให้อภัยพวกเขาอย่างแน่นอน
แต่ทว่าพวกของเผ่าหงส์อัสนีไม่ได้มีความเกรงใจอีกต่อไป “พวกเจ้าทรยศต่อเผ่าของข้า ถึงแม้ว่าจะถือว่ามีสายเลือดของเผ่าหงส์เช่นเดียวกัน แต่พวกเจ้าจะมีสิทธิ์กล่าวว่าเป็นคนของเผ่าพวกเราเช่นนั้นหรือ?”
“จับพวกเขาทั้งหมดเอาไว้ จากนั้นก็เอาคุมขัง! และสถานะของพวกเขาจะไม่ใช่คนของเผ่าหงส์อีกต่อไป แต่เป็นเพียงเชลยเท่านั้น!”
เมื่อสงครามใหญ่สิ้นสุดลงแล้ว คนที่ควรฆ่าต่างก็ฆ่าไปหมดแล้ว และคนที่ควรจับก็ถูกจับเอาไว้แล้วเช่นกัน
เมื่อภารกิจของกองกำลังเทพหงส์จักรพรรดิเสร็จสิ้นแล้วก็ได้หายสาบสูญไปต่อหน้าต่อตาของพวกเขา และป้ายคำสั่งทหารของเทพหงส์จักรพรรดิชิ้นนั้น
