ๆ! เช่นนั้นข้าให้เวลาพวกเจ้าได้พลอดรักกันหนึ่งคืนก็แล้วกัน และจากนั้นค่อยตามข้ามาอีกที!”
มู่เฉียนซีได้ตอบรับตามคำขอของเทพหงส์จักรพรรดิแล้ว เช่นนั้นเทพหงส์จักรพรรดิจึงได้เตรียมห้องไว้ให้พวกเขาได้พักผ่อนห้องหนึ่ง
เขารู้ว่า ตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่ดีที่สุดแน่นอนอยู่แล้ว
ทั่วทั้งห้องถูกตกแต่งไปด้วยสีแดงสด ราวกับห้องหออย่างไรอย่างนั้น
แสงสีแดงสว่างสะท้อนอยู่บนใบหน้าของมู่เฉียนซี ซึ่งมันดูน่าหลงใหลมากเป็นพิเศษ
จิ่วเยี่ยเข้าไปใกล้ แล้วตรงเข้าไปจุมพิตนางอย่างรวดเร็วทีหนึ่ง
เทพหงส์จักรพรรดิยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พลางอุ้มเสี่ยวโม่โม่จากไป
“เจ้าตัวน้อย เจ้าเป็นเด็กดีแล้วปล่อยให้พวกเขาทั้งสองอยู่ในโลกของพวกเขาเถิด! ข้าจะพาเจ้าไปเดินเล่นเอง ดีหรือไม่?”
“ไม่เอา ท่านเทพหงส์จักรพรรดิ ข้าอยากให้ท่านเล่าเรื่องผู้แข็งแกร่งของเผ่าหงส์ ข้าอยากฟัง!”
“เอาล่ะ ตกลง! เจ้าบรรพบุรุษตัวน้อย เจ้าอยากจะฟังข้าก็จะเล่าให้เจ้าฟัง เช่นนั้นเริ่มเล่าจากเรื่องของข้าดีหรือไม่? เนื่องจากว่าข้าเป็นคนของเผ่าหงส์ที่แข็งแกร่งมากที่สุดแล้ว”
คนอื่นนั้นต่างยังคงอยู่ในการหลับใหล และเทพหงส์จักรพรรดิก็ได้หยิบเอาโคมไฟดวงน้อยแล้วเดินจากไป
ในท
