ทันใดนั้นพิฆาตวิญญาณก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังมู่เฉียนซีอย่างกะทันหัน เขากล่าวว่า “ลูกแมวน้อย เรื่องกิเลนแห่งนรก ข้ารู้นะ!”
“เจ้ารู้ว่าอยู่ที่ไหนเช่นนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“กิเลนแห่งนรกนั้นแข็งแกร่งมาก เจ้านั่นอยู่ที่แดนนรก ข้าคิดว่าหวงจิ่วเยี่ยน่าจะรู้เรื่องนี้ดีมากที่สุด”
ตูม โครมมม!
อาถิงยังคงปะทะฝีมือกับจิ่วเยี่ยอยู่กลางอากาศ
กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณถูกสั่งให้พุ่งออกไป “เสี่ยวถิง ความแข็งแกร่งเพียงเท่านี้ของเจ้า ยังจะคิดสั่งสอนคนอย่างหวงจิ่วเยี่ยอีกหรือ ให้ข้าจัดการเองเถอะ!”
“ผู้ใดอนุญาตให้เจ้าเข้ามารบกวนกัน!”
“อาถิง พอได้แล้ว!” สุ่ยจิงอิ๋งมองไปที่อาถิงอย่างอ่อนโยน
และเมื่อได้มองใบหน้าที่อ่อนโยนของพี่สาว อาถิงก็ไม่ได้อารมณ์เสียอะไรอีกต่อไปแล้ว
“เหอะ! ไม่สู้ต่อก็ได้”
อาถิงนั้นรู้ดีว่าตนเองนั้นมีความสามารถมากน้อยเพียงใด สู้ไม่ได้ตอนนี้ก็ไม่สู้ รอให้หลังจากนี้เขาสู้ได้แล้ว เขาจะทำให้หวงจิ่วเยี่ยได้เห็นดีกับเขาแน่นอน
“นี่มันคืออะไรหรือ?” อาถิงอ่านสิ่งของที่มู่เฉียนซีเขียนขึ้นมา
“อะไรน่ะ? หงส์นิลแห่งความมืด มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่าง นี่มันคือของอะไรกัน?”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “นี่คือสิ่ง
