ของที่จำเป็นต้องใช้ในการถอนคำสาปให้กับจิ่วเยี่ย อาถิงเจ้าไม่รู้จักเลยอย่างนั้นหรือ?”
“ไม่รู้สิ ดูเหมือนว่าถึงจะจัดการคัมภีร์หมื่นคำสาปทั้งสามได้เรียบร้อยแล้วก็ยังไม่เพียงพอสินะ! ช่างวุ่นวายเสียจริง หญิงอัปลักษณ์เช่นเจ้าเหตุใดจะต้องมาเจอผู้ชายแบบนี้ด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหมดหนทาง “ในเมื่อต่างก็เจอกันไปแล้ว ยังพอจะมีวิธีอะไรอีกหรือไม่? นี่มันก็เป็นความรับผิดชอบของเจ้าด้วย”
เมื่ออาถิงได้ฟัง ก็ยิ่งระเบิดออกมา!
“เหอะ! ข้าไม่อยากที่จะสนใจเจ้าแล้ว เจ้าก็ค่อย ๆ หาไปเถอะ! หากว่าความแข็งแกร่งของข้าฟื้นฟูถึงขั้นสุดแล้ว ก็ยังพอที่จะมีเวลาจับมันไว้ได้ ตอนนี้เจ้าไม่ต้องคิดถึงมันอีกแล้ว” กล่าวจบอาถิงได้กลายเป็นแสงสีเขียวอ่อนและหายวับไปต่อหน้าต่อตาของมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไอ้เจ้าหมอนี่น่าโมโหจริงเชียว! หากว่าตอนนั้นข้าไม่ได้ผูกพันธสัญญากับอาถิง คิดว่าไม่เพียงแต่จิ่วเยี่ยจะไม่มาหาถึงที่ พวกเราอาจจะไม่ต้องมีความสัมพันธ์ใด ๆ เลยก็ได้”
“นั่นก็อาจจะไม่แน่เหมือนกันนะ! ซีเอ๋อร์” สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวอย่างอ่อนโยน
การวนกันต่อสู้มาถึงรอบสุดท้ายแล้ว จิ่วเยี่ยทนความรำคาญที่มีต่อพิฆาตวิญญาณไม่ไหวอีกแล้ว
“หายไปซะเถอะ!”
“เจ้าต่างหาก
