ที่อยู่เพียงลำพังตัวหนึ่ง
มันแทบที่จะกลืนไปกับสีแดงฉานของต้นไม้แห้งที่อยู่ในที่แห่งนี่ หากไม่ใช่เพราะมู่เฉียนซีรั้งเขาเอาไว้ เกรงว่าเหลยหมิงคงจะเดินผ่านเจ้าตัวนั้นไปโดยไม่สังเกตเห็นอย่างแน่นอน และสุดท้ายก็คงจะถูกมันบดขยี้จนตาย
มู่เฉียนซีกล่าว “ลงมือ!”
“ตกลง!” เหลยหมิงพุ่งตรงออกไป แต่ทางมู่เฉียนซีกลับหามุมสูงเพื่อคอยสังเกตการณ์
ครืนนน!
ถึงแม้ว่าเหลยหมิงจะเป็นสัตว์เทพ แต่ทว่าเขาเพิ่งจะเลื่อนขั้นมาเท่านั้น เมื่อคู่ต่อสู้เป็นสัตว์ปีศาจอัคคีเช่นนี้ สำหรับเขาแล้วมันดูจะแข็งแกร่งมากเกินไปหน่อยจริง ๆ
“อู๋ตี้ เจ้าลงไปช่วยเขาหน่อย!”
“เสี่ยวโม่โม่ ขึ้นไปโจมตีทางอากาศ”
“เจ้าค่ะ!”
พวกเขาที่ดูเหมือนว่าจะอยู่ในสงครามที่รบเพียงลำพัง แต่ทว่ากลับมีพันธมิตรอยู่มากมายเลยทีเดียว
“สัตว์พันธสัญญาสองตัว เจ้านี่สมกับเป็นคนวิปริตเสียจริง” เหลยหมิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
อู๋ตี้และเสี่ยวโม่โม่ยังไปไม่ถึงขั้นสัตว์เทพ เช่นนั้นจึงส่งผลกระทบได้ไม่มากเท่าไรนัก และการต่อสู้ในครั้งนี้ก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต่างฝ่ายแต่ไม่ยอมถอยให้แก่กัน
มู่เฉียนซีแผ่พลังจิตวิญญาณออกไป และรู้สึกได้ว่าสัตว์ปีศาจอัคคีจำนวนไม่น้อยกำลังใกล้เข้ามาแล้ว
