้ลงและกลั่นให้ออกมาอยู่ในระดับที่เหมาะสมกับนางได้ ก็คงมีเพียงนางที่เป็นหมอปีศาจเท่านั้นถึงจะสามารถทำได้
อากัปกิริยาของมู่เฉียนซีค่อนข้างที่จะแปลกประหลาด ซึ่งดูราวกับว่านางกำลังปรุงยาอยู่
“เจ้าทำลายสิ่งของที่ดีเช่นนี้ไปแล้ว แม่สาวน้อยเจ้านี้ช่างทำลายของดีไปอย่างเปล่าประโยชน์เสียจริง”
“ข้าไม่ได้ทำลายของดี ๆ ไปอย่างเปล่าประโยชน์เสียหน่อย รออีกสักประเดี๋ยวท่านก็จะรู้แล้ว”
“รออีกเดี๋ยวหรือ ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะให้ข้าต้องรอ”
ครืนน!
มีเสียงสายฟ้าร้องดังมาจากบนท้องฟ้า
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าคิดว่าคนอย่างท่านมหาจักรพรรดิเหลยคงจะไม่ใช่คนที่ชอบแอบทำอะไรลับหลังผู้อื่นหรอก เช่นนั้นก็อย่าได้ส่งเสียงฟ้าร้องมารบกวนการปรุงยาของข้าเลย!”
“เจ้า…”
มู่เฉียนซีกลั่นยาอย่างรวดเร็ว และน้ำยาตัวแรกก็ถูกนางกลั่นก็ได้สำเร็จออกมาแล้ว
หลังจากที่นางกลืนยาลงไปแล้ว ต่อมานางก็รู้สึกว่าร่างกายของนาง ทั้งเลือดและภายในไขกระดูกต่างก็ถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า และสายฟ้าเหล่านี้ยังปั่นป่วนอยู่ในร่างกายของนางอย่างไม่หยุดหย่อนอีกด้วย
เหงื่อเย็นไหลอาบไปทั่วทั้งร่างของมู่เฉียนซี และความเจ็บปวดก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกาย
นางได้
