้นางถอดอย่างไม่สะทกสะท้าน สุดท้ายก็ถอดจนหมดสิ้น
มุมปากของจิ่วเยี่ยยกขึ้นเล็กน้อย “ที่จริงแล้วหากซีไม่รีบร้อนขนาดนี้แล้วละก็ ข้าก็สามารถลงมือเองได้เช่นกัน”
มู่เฉียนซีพิงไปบนหน้าอกของเขา จากนั้นก็ฟังเสียงหัวใจของเขาที่เต้นอยู่
เสียงหัวใจของทั้งสองคนประสานเข้าด้วยกัน จากนั้นจิ่วเยี่ยก็พลิกตัวมู่เฉียนซีลงมากดเอาไว้
“ซี ข้างล่างนี้ของข้าป่วยมากจริง ๆ และไม่ได้ป่วยเบา ๆ เสียด้วย ฉะนั้นข้าต้องการเจ้ามาก”
เพื่อไม่ทำให้มู่เฉียนซีต้องเป็นกังวล จิ่วเยี่ยจึงพยายามอย่างมากที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของมู่เฉียนซี
เมื่อรอให้มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้ภายในสมองไม่มีแรงพอที่จะคิดเรื่องอื่นอีก จากนั้นจิ่วเยี่ยก็งับไปที่ติ่งหูของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ขัาจะไม่เป็นอะไร!”
“ข้าดูแล้วน่าจะมีบางอย่างผิดปกติ! อย่าปิดบังข้า ข้าไม่ถือสาที่จะทำให้เรื่องที่จื่อโยวพูดก่อนหน้าที่กลายเป็นเรื่องจริง”
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “เวลานั้น ข้ารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของคัมภีร์หมื่นคำสาป! เพียงแต่เป็นชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น มันน่าจะเป็นเพราะผนึกของสุสานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เริ่มคลายออกแล้ว ดังนั้นถึงได้เกิดความเคลื่อนไหวดังกล่าวขึ้น”
“แล
