ุกใช่หรือไม่! ขังเอาไว้ก่อนเถอะ”
ราชาโม่กล่าวว่า “คนเช่นนี้ควรที่จะขุดรากถอนโค้นไปเสีย เนื่องจากคราวที่แล้วข้าไม่ได้ทำเช่นนี้ จึงได้มาทำให้หลานสาวที่น่ารักของข้าต้องได้รับความทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้”
มู่เฉียนซีตอบกลับมาว่า “ราชาโม่โปรดวางใจเถิด เขาได้ถูกข้าวางยาพิษไปแล้ว! ในดินแดนหงส์แห่งนี้ แม้แต่เทพราชาก็อย่าได้คิดจะทำให้เขาลืมตาอ้าปากได้อีกเลย”
ราชาโม่ได้เห็นทักษะทางการแพทย์ของมู่เฉียนซีมาด้วยตนเอง เช่นนั้นเขาจึงเชื่อในคำพูดนี้ของมู่เฉียนซีเป็นอย่างมาก
เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตกลง! ข้าจะทำตามคำพูดของเจ้า! สุดท้ายแล้วการที่จะฆ่าเจ้าสัตว์เดียรัจฉานนี้ไปง่าย ๆ มันก็ไม่สาสมสำหรับมันจริง ๆ”
โม่หลิ่วขวงในเวลานี้ไม่มีแม้แต่แรงที่จะฆ่าตัวตายเลยด้วยซ้ำ จึงทำได้เพียงแค่ถูกพาไปเท่านั้น
หลังจากที่กลับไปที่พระราชวังของราชาโม่แล้ว ก็ได้จับโม่หลิ่วขวงโยนลงไปไว้ที่คุกใต้ดินและปล่อยเขาไว้เพียงลำพัง
มู่เฉียนซีได้หลอมยาลูกกลอนและยาน้ำเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตให้กับเสี่ยวโม่โม่ และปล่อยให้มันได้พักผ่อน หลังจากนั้นก็ไปดูจิ่วเยี่ยผู้ที่เป็นคนไข้หมายเลขหนึ่งของนาง
ทันทีที่มู่เฉียนซีเริ่มถอดเสื้อผ้าออก และจิ่วเยี่ยก็ปล่อยให
