แน่นอนว่าไม่ได้อยู่แล้ว!
และแน่นอนว่าจิ่วเยี่ยไม่อาจปล่อยให้คนที่อยู่ตรงหน้ามาทำร้ายเฉียนซีได้แม้แต่น้อย และกำลังเตรียมที่จะโจมตี แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะหนึ่งดังขึ้นมา
“เยี่ย เหตุใดเจ้าถึงคุมสติไม่ได้ถึงเพียงนี้นะ! ไม่กลัวคนงามจะโกรธเอาเลยหรืออย่างไร ไม่ว่าจะสิบวันหรือครึ่งเดือนเจ้าอย่าคิดที่จะได้นอนกับนางเลย”
ร่างสีเขียวสั่นไหวเล็กน้อย และในทันใดนั้นคนที่ต้องการจะลงมือกับมู่เฉียนซีก็ถูกโจมตีจนลอยละลิ่วออกไป
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
จื่อโยวผู้นี้ไม่ได้มาเพียงคนเดียวเท่านั้น แต่เขาได้นำคนจำนวนมากมาด้วย
แววตาที่เย็นชาและชั่วร้ายคู่นั้นเปล่งประกายความเย็นยะเยือกออกมา “ลงมือ!”
การปรากฏตัวขึ้นของพวกเขา สำหรับพวกของโม่หลิ่วขวงแล้ว ถือได้ว่าเป็นมหันตภัยครั้งใหญ่อย่างสมบูรณ์
โม่หลิ่วขวงกล่าวอย่างตื่นตระหนกว่า “ที่จริงแล้วพวกเจ้าเป็นผู้ใดกันแน่? พวกเจ้า…”
ตูม โครมม!
นี่เป็นการถูกบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียวโดยสิ้นเชิง แถมยังน่าอนาถเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “จื่อโยว เจ้ามาได้ทันเวลาพอดีเลย”
“ใช่ไหมล่ะ? คนงามเจ้ารักเยี่ยสุดหัวใจ! แต่ว่าเยี่ยไม่เคยที่จะรักข้าบ้างเลย และนี่ยังให้ข้ารีบมาที่นี่ให้เร็วท
