ำบากเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาหนีออกมาได้ เขาก็ได้ชนเข้ากับโม่ชิงอู่เข้าพอดี
โม่ชิงอู่ขวางหน้าของเขาเอาไว้ ทันใดนั้นหน้าตาของไป๋ฉางก็เปลี่ยนไปดุร้ายขึ้นมาทันที
“นังบ้าเอ๊ย! นังบ้าอย่างเจ้าเป็นคนพามู่เฉียนซีมาสินะ ตอนแรกข้าไม่น่าเมตตาเจ้าเลย ข้าควรจะฆ่าเจ้าไปซะ”
โม่ชิงอู่กล่าวว่า “ไป๋ฉาง เจ้าอยู่ที่นี่ก่อนเถอะ! ข้าไม่อยากที่จะลงมือกับเจ้า”
“ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ไป๋ฉางพุ่งตรงเข้าไปหาโม่ชิงอู่ ในเวลานี้เขากำลังเดือดดาล และไม่ตระหนักถึงข้อบกพร่องของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
แม้ว่าจะไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่ได้โดนยาพิษ แต่ก็ไม่แน่ว่าเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของโม่ชิงอู่ได้ แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย
ตูม!
ในเมื่อไป๋ฉางไม่ฟังคำแนะนำ โม่ชิงอู่จึงทำได้เพียงแค่ลงมือเท่านั้นแล้ว
ในตอนที่ไป๋ฉางวิ่งหนีออกไป มู่เฉียนซีก็ได้เห็นสภาพที่น่าสังเวชของเขา และทุกอย่างมันก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ได้อย่างราบรื่นมาก
และนางก็ยังต้องการที่จะทำเรื่องที่มู่เฉียนซีมอบหมายให้สำเร็จ แน่นอนว่ามันคือการที่ไม่ปล่อยให้มีผู้ใดเล็ดลอดไปได้
“ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะกล้าลงมือกับข้า เจ้าเป็น….”
โม่ชิงอู่เข้าไปขัดขวางคำพูดของเขาโดยตรง “ไป๋ฉาง เจ้าลืมแล้วเช่นนั้
