ราจะมอบจุดยืนให้กับนางอย่างคาดไม่ถึงเช่นนี้ ทั้งยังให้ความช่วยเหลือนางอย่างไม่คาดคิด และยังช่วยไม่ให้นางต้องล้มลงไปอีกด้วย
โม่ชิงอู่ต้องการที่จะหาเสี่ยวโม่โม่ให้เจอโดยเร็วที่สุด แต่ทว่าดินแดนโกลาหลหลินยวนนั้นกว้างใหญ่มากเกินไป จนนึกไม่ถึงว่านางจะหาเส้นทางไม่เจอจริง ๆ
โม่ชิงอู่กล่าวว่า “ข้าถูกสัตว์ร้ายมากมายหลายชนิดไล่ฆ่าไปทั่ว ทำให้เส้นทางดูเหมือนว่าจะสับสนมากไปสักหน่อย”
“เจ้าไม่ต้องรีบมากเกินไปนัก ค่อย ๆ คิดเถอะ!”
“อื้ม!”
พวกเขาตามหามาถึงแคว้นโม่หลิน หลังจากที่ไปผิดทางมาหลายครั้ง ในที่สุดโม่ชิงอู่ก็หาเหวลึกแห่งหนึ่งจนพบ
ผลสุดท้าย มู่เฉียนซีก็สามารถรู้สึกถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยได้แล้ว
ยาลูกกลอนเม็ดหนึ่งยัดเข้าไปในปากของโม่ชิงอู่พลางกล่าวว่า “ระวังด้วย ปกปิดกลิ่นอายเอาไว้ อย่าให้พวกเขาค้นพบได้”
“อื้ม!”
เสี่ยวโม่โม่ ถูกขังอยู่ภายในเหวลึกอันมืดมิดแห่งนี้
ความสามารถของฝ่ายตรงข้ามไม่อ่อนแอเลย หากพุ่งตรงเข้าไปจะต้องถูกค้นพบเป็นแน่
มู่เฉียนซีล่าถอย แล้วแอบอยู่ในระยะห่างที่ปลอดภัย
“จิ่วเยี่ย หากท่านเข้าไปช่วยเหลือจะมีโอกาสมากน้อยเพียงใด?”
“รอข้าก่อน!” จิ่วเยี่ยกล่าวพลางมองไปทางมู่เฉียนซี
จิ่วเยี่ยที่ปรากฏตัวขึ้นมา
