อย่างกะทันหัน ทำให้โม่ชิงอู่ตกใจเป็นอย่างมาก
เมื่อตอนที่จิ่วเยี่ยออกไป และเมื่อต้องการที่จะเข้าไปใกล้เหวลึกนั้นมากขึ้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหัน
ถึงมันจะเป็นเรื่องเพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น แต่ก็ไม่สามารถที่จะหลีกหนีพลังจิตวิญญาณที่เฉียบคมของมู่เฉียนซีได้
ร่างสีม่วงสว่างวาบพุ่งออกไป มู่เฉียนซีเกือบที่จะแทงจิ่วเยี่ยจนกลายเป็นเม่นอยู่แล้ว
“ซี!” จิ่วเยี่ยทำท่าทางไม่มีทางเลือก
“ไม่มีอะไร!”
นิ้วเรียวบางของมู่เฉียนซีลูบไล้ไปทั่วใบหน้าของเขา “นี่เรียกว่าไม่มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”
พลังคำสาปปรากฏออกมาภายนอก หรือว่าการปิดผนึกก่อนหน้านี้ถึงขีดจำกัดแล้วอย่างนั้นหรือ?
มู่เฉียนซีชี้นิ้วไปที่เขาพลางกล่าวว่า “ท่านรอคำสั่งของข้าอยู่กับที่! ข้าจะคิดหาวิธีอื่น ได้ยินหรือไม่?”
“อื้ม!” จิ่วเยี่ยหายไปในทันที เขารู้ดีว่าเรื่องราวเมื่อครู่นี้มันดูท่าไม่ดีเป็นอย่างมาก ดูเหมือน…
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกมืดมนลง รอให้ซีหาเจ้าเด็กน้อยให้เจอก่อนค่อยว่ากัน
หลังจากที่จิ่วเยี่ยออกไปแล้ว โม่ชิงอู่จึงกล้าเอ่ยปากออกมาว่า “แม่นางมู่ คนผู้นั้นคือคนรักของท่านหรือ? ความสัมพันธ์ของพวกท่านดีมากเลยทีเดียว” โม่ชิงอู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“นั่นมันเ
