ลือข้าแน่นอน เจ้ารอก่อนเถอะ!”
“เจ้ายังรอสาวน้อยผู้นั้นมาช่วยอยู่อีกหรือ ขนาดราชาโม่ยังคิดที่จะช่วยเจ้าไม่ได้ ก็อย่าพูดถึงแม่สาวน้อยผู้นั้นเลย”
“นายท่านทำได้แน่!” ในส่วนนี้ เสี่ยวโม่โม่เชื่อมั่นเป็นอย่างมาก
สุดท้ายโม่หลิ่วขวงก็ไม่ได้คุยกับเจ้าตัวน้อยอีกต่อไป และก็ไปคุยกับนักเล่นคาถาอาคมที่สวมชุดสีดำทั้งสองคนแทน
เขากล่าวว่า “ไม่รู้ว่าราชาโม่ฟื้นฟูการบ่มเพราะของเขาได้อย่างไร? แต่ทว่าในฐานะที่เขาเป็นราชาของเผ่า ก็คงจะต้องมีไพ่ตายอะไรบางอย่างอยู่แล้ว ดังนั้นการที่จะจัดการเขาก็เป็นเรื่องที่ยุ่งยาก หากว่าทุกท่านสามารถใช้วิธีการที่ง่ายที่สุดในการจัดการเขาได้ เช่นนั้นคงจะดีเป็นอย่างยิ่ง”
“ข้ามีวิธีการอย่างหนึ่ง!”
คนที่คลุมชุดดำนั้นดูดเลือดออกมาจากเสี่ยวโม่โม่ถ้วยหนึ่ง ทั้งยังดึงขนตรงปีกออกมาอีกไม่น้อย
เสี่ยวโม่โม่ไม่ร้องออกมาสักแอะ มีเพียงแค่อู๋ตี้ที่รู้สึกเจ็บปวดใจแทนเท่านั้น
เจ้าตัวน้อยนี้ถูกนายท่านและพวกเขาเฝ้าพะเน้าพะนอมาตั้งแต่แรกเกิด ไม่นึกเลยว่าเจ้าสารเลวพวกนี้จะกล้ามารังแกนางถึงเพียงนี้ สมควรตายจริง ๆ!
เพียงไม่นาน คนผู้นั้นก็ได้นำสิ่งของเหล่านี้วางลงบนพื้น เป็นผลให้มีคำสาปหนึ่งถูกวาดออกมา
