และเพียงไม่นานก็มีเจ้าตัวน้อยที่เหมือนกับเสี่ยวโม่โม่อย่างกับแกะปรากฏตัวออกมา
แม้แต่กลิ่นอายก็ยังเหมือนกัน เกรงว่าแม้แต่ญาติพี่น้องที่ใกล้ชิดกันก็ยังยากที่จะแยกแยะออกได้
เพียงแต่กลิ่นอายของเจ้าตัวนี้อ่อนแอมาก ทั้งไม่สามารถลืมตาทั้งสองข้างได้ และก็ไม่สามารถพูดได้อีกด้วย
เสี่ยวโม่โม่กล่าวด้วยความโมโหว่า “เจ้าพวกคนเลว ไม่คาดคิดเลยว่าพวกเจ้าจะหลอกลวงท่านตาได้อย่างต่ำช้าไร้ยางอายเช่นนี้ ทำร้ายท่านตา…”
เสี่ยวโม่โม่กระพือปีกคิดอยากที่จะพุ่งออกไป แต่กลับถูกขวางไว้ด้วยกรงที่มีคำสาปที่แน่นหนา
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
เพลิงหงส์อมตะพุ่งออกมา และทำให้สถานที่ที่พวกเขาอยู่ตอนนี้ยุ่งเหยิงไปหมด
ตูม โครม!
เปลวไฟเหล่านี้ยากที่จะดับมันลงได้ โม่หลิ่วขวงกล่าวว่า “นี่มันไม่ใช่โม่เหยียน ดูท่าว่าเจ้าตัวน้อยนี่จะได้ของดีมาจากสุสานเทพหงส์ศักดิ์สิทธิ์ไม่น้อยเลยทีเดียว เพียงแต่ว่าอีกไม่นานสิ่งเหล่านี้ก็จะต้องตกเป็นของข้าแล้ว”
เสี่ยวโม่โม่กระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก แต่ทว่าก็ไม่อาจทำอะไรคนเหล่านี้ได้
หลังจากที่พวกเขาปรึกษาหารือกันเรื่องแผนการลับแล้ว จากนั้นก็ได้ไปจัดเตรียมแผน และเมื่อถึงเวลากลางดึก ในที่สุดอู๋ตี้ก็หาโอกาสนำข่าวไปบอกกั
