มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ราชินีหลาน ที่จริงแล้วท่านเข้าใจผิดไปเล็กน้อย งานหลักของข้าก็คือนักปรุงยา! และข้าก็ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเผ่าคำสาปเลย เรื่องที่รู้คำสาปนั้นเนื่องมาจากได้เรียนรู้มาโดยบังเอิญเท่านั้น”
เป็นไปได้อย่างไรกัน?
ราชินีหลานประหลาดใจเป็นอย่างมาก คำสาปมีเพียงเผ่าคำสาปเท่านั้นถึงจะสามารถเรียนรู้ได้ เนื่องจากความพิเศษของสายเลือดและพลังวิญญาณของพวกเขา เป็นเหตุให้คนภายนอกไม่สามารถที่จะเรียนรู้ได้
หลานเนี้ยนหลี่กล่าวว่า “ท่านแม่ ท่านพ่อ ข้าเชื่อว่าสิ่งที่แม่นางมู่พูดมานั้นคือเรื่องจริง”
โลกกว้างใหญ่ไพศาล เรื่องที่คาดคิดไม่ถึงมีมากมาย และไม่ใช่ว่าเรื่องทั้งหมดนั้นจะเป็นสิ่งที่แน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เรื่องที่ข้ารู้เกี่ยวกับคำสาป ทุกท่านโปรดเก็บเป็นความลับให้ด้วย!”
“นี่มันแน่นอนอยู่แล้ว! แม่นางมู่คือผู้มีพระคุณของพวกเรา พวกเราไม่อาจทำเรื่องที่เป็นอันตรายต่อแม่นางมู่ได้อยู่แล้ว”
หากคนในเผ่าคำสาปได้รับรู้ว่ามีเด็กสาวคนหนึ่งที่ทรงพลังมากเกินกว่านักเล่นคาถาอาคมจะทำได้ คาดว่าคนของเผ่าคำสาปนั้นคงจะเริ่มเดือดดาลกันเป็นแน่
“ท่านหยูพักฟื้นอีกเพียงไม่กี่วันร่างกายก็จะกลับมาแข็งแรงเป็นปกติแล้
