คนเหล่านี้ไม่ใช่คนที่ขี้เหนียวเลย เนื่องจากของที่นำออกมานั้นต่างก็ไม่ธรรมดาทั้งนั้น
จื่อเหยาได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก็เข้าไปในสุสานเทพหงส์ศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน แต่ตอนนี้เหตุใดผลประโยชน์ทั้งหมดถึงตกเป็นของมู่เฉียนซีแต่เพียงผู้เดียว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อผู้ยิ่งใหญ่ทุกท่านใจกว้างถึงเพียงนี้ เช่นนั้นหนังสือม้วนนี้คงต้องขอมอบให้พวกท่านแล้ว!”
“แม่นางมู่…” ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังจะส่งมอบของสิ่งนี้ออกไป หลานเนี้ยนหลี่ก็ร้องตะโกนขึ้นมาอย่างกะทันหัน
มู่เฉียนซีส่งสายตาที่วางใจไปทางเขา หลังจากนั้นก็ส่งมอบสิ่งของนี้ให้กับพวกเขา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเราไปได้แล้วใช่หรือไม่?!”
“ได้สิ!”
แน่นอนว่าพวกเขาต้องนำของล้ำค่าสิ่งนี้ไปศึกษาค้นคว้ากันแล้ว “ท่านจวี๋ ตามข้ามาเถิดขอรับ!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีมอบของปลอมให้แก่พวกเขา นางก็ไม่ได้จากไปในทันที
อย่างไรที่นี่ก็เป็นอาณาเขตของเผ่าหงส์ ไม่ว่านางจะหลบซ่อนอยู่แห่งหนใดก็ไม่อาจซ่อนตัวได้อยู่แล้ว
หากหนีไปก็ยิ่งเหมือนรู้ว่าทำเรื่องไม่ดีเอาไว้ แล้วกลัวคนอื่นจะรู้เข้า ไม่สู้พักผ่อนอย่างสบายใจอยู่ที่แคว้นจื่อเฟิ้งเสียยังดีกว่า
ฉื้อเหยียนเซียวและห
