อกว่าเป็นของปลอม ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดเช่นกัน!”
พวกเขาก็รู้ว่ามู่เฉียนซีไม่ได้แอบสับเปลี่ยน และเกรงว่าสิ่งของที่นางได้รับมาจากบันไดเปลวเพลิงนั้นจะไม่ใช่ของที่พวกเขาต้องการเลย
เป็นพวกเขาที่คิดไปเองว่ามู่เฉียนซีได้มันมาไว้ในมือแล้ว
มู่เฉียนซีไม่ได้ผิด แต่เพื่อที่จะได้รับของปลอมชิ้นนี้มา พวกเขาต้องจ่ายไปมากมายจนแทบจะกระอักเลือดออกมาจริง ๆ
หัวหน้าเผ่าหงส์ม่วงกล่าวว่า “ข้าก็ไม่อยากที่จะกลั่นแกล้งเด็กสาวอย่างเจ้าหรอก หรือไม่ก็อย่างนี้…ม้วนหนังสือเล่มนี้ข้าคืนให้เจ้า และเจ้าก็คืนของรางวัลที่พวกข้ามอบให้มา แล้วพวกเราจะไม่ซักไซ้เรื่องนี้อีกต่อไป”
“ทันทีที่ข้าออกมา ก็เป็นพวกท่านที่บีบบังคับให้ข้ามอบสมบัติชิ้นนั้นให้ ข้าก็มอบให้ไปแล้ว และพวกท่านก็เอาของมาชดเชยให้ข้า! ตอนนี้มาบอกว่าพวกท่านเสียใจภายหลัง ก็จะเสียใจอย่างนั้นหรือ แต่นี่ไม่ได้มีท่าทางของความเป็นผู้อาวุโสกว่าเลยแม้แต่น้อย”
สิ่งของที่มาอยู่ในมือของนางแล้วคิดอยากที่จะให้นางคืนให้ ไม่มีทางเสียหรอก!
“สมบัติชิ้นนี้พวกท่านยืนกรานที่จะเอาไปให้ได้ ตอนนี้คิดอยากที่จะคืนมาให้ ข้าก็ไม่ต้องการเช่นกัน!”
“เจ้า…”
หัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่าเริ่มลุกลี้ลุกลนอย่าง