กจะสังหารคนจากเผ่าเดียวกัน”
เมื่อพูดจบ จื่อเหยาก็ลงมืออย่างรุนแรง
เป็นไปได้มากกว่ามู่เฉียนซีจะสามารถหยิบเอาสมบัติของพวกเขาเผ่าหงส์ออกมาได้ แต่ทว่าเกียรติยศจะต้องเป็นของพวกเขาเผ่าหงส์ม่วงจะให้ผู้อื่นแย่งชิงเอาไปได้เช่นไร
จัดการพวกเขาให้ได้ก่อน เมื่อถึงเวลานั้นค่อยร่วมมือกันจัดการกับมู่เฉียนซี เห็นได้ชัดว่าง่ายดายเพียงใด
ฉื้อเหยียนเซียวกล่าวว่า “พวกเจ้านี่ช่างไร้ยางอายกันเสียจริง!”
ความแข็งแกร่งของฉื้อเหยียนเซียวถือได้ว่าอยู่ในระดับต่ำสุดในหมู่พวกเขา ซึ่งความแข็งแกร่งสู้พวกเขาไม่ได้เลย!
และแม้ว่าความสามารถของหลานเนี้ยนหลี่จะแข็งแกร่ง แต่ก่อนหน้านี้เนื่องจากว่าตกลงมาจากการปีนป่ายบันไดแห่งเปลวเพลิง ทำให้เสียแรงไปไม่น้อยเลย
เมื่อพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของเผ่าหงส์ม่วง จึงไม่อาจทานทนได้
ปัง ปัง ปัง!
พวกเขาทั้งสี่คนถูกทำให้หมดสติล้มลงไปด้านข้าง
เมื่อมู่เฉียนซีสังเกตเห็นสถานการณ์ที่อยู่ด้านล่าง สีหน้าก็เคร่งขรึมไปทันที!
จื่อเยว่ซางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าน้องจื่อเหยาจะมีช่วงเวลาที่ทำทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการเช่นนี้ด้วย! มันช่างทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาเสียจริง”
จื่อเหยากล่าวว่า “ท่านอย่ามาทำ
