้ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง”
“นายท่าน! ท่านระวังด้วย”
มู่เฉียนซีเดินขึ้นบันไดไปได้อย่างง่ายดาย ซึ่งดูเหมือนว่าบันไดนี้ไม่ได้มีแรงกดดันทางจิตวิญญาณอะไรเลย และเป็นเพียงแค่บันไดธรรมดาเท่านั้น
จื่อเหยากล่าวว่า “หรือว่ามันไม่มีปัญหาแล้วอย่างนั้นหรือ?”
นางคิดอยากที่จะลองอีกครั้งหนึ่ง ผลลัพธ์ก็ยังคงถูกขวางเอาไว้อยู่ดี
เมื่อยังเหลืออยู่อีกยี่สิบขั้นสุดท้าย มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันของจิตวิญญาณ
พลังวิญญาณของนางได้ไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง และเดินตรงไปข้างหน้าอีกครั้งหนึ่ง
คนที่อยู่ด้านล่างต่างก็รับรู้ได้ถึงพลังแห่งจิตวิญญาณที่กว้างใหญ่และมหาศาลราวกับท้องทะเลก็มิปานของมู่เฉียนซี ทันใดนั้นดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างขึ้น
นะ…นี่มันผิดปกติมากเกินไปแล้ว!
สีหน้าของจื่อเหยาบูดบึ้งเล็กน้อย มีความเป็นไปได้มากว่ามู่เฉียนซีจะทำได้สำเร็จ
นางส่งสัญญาณมือให้กับคนอื่นพลางกล่าวว่า “ไปควบคุมอีกสองคนนั้นเอาไว้ก่อน ฉวยโอกาสตอนที่มู่เฉียนซีกำลังขึ้นไปข้างบน”
“ขอรับ!”
ปัง!
คนของเผ่าหงส์ม่วงเริ่มลงมือ ฉื้อเหยียนเซียวกล่าวว่า “พวกเจ้ากำลังคิดที่จะทำอะไรกันแน่?”
จื่อเหยากล่าวว่า “พวกเจ้าไปอยู่อย่างสงบเสงี่ยมที่ด้านข้างนั้นเถอะ ข้าไม่อยา