มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกมันพิจารณาเหยื่อตามกลิ่นอายที่ปล่อยออกมา ข้าเลยสกัดเอาพลังแห่งความตายของพวกมันมาใช้ประโยชน์ในการหลอมยาออกมา และเอายาที่หลอมมานั้นพ่นใส่ร่างกายของพวกเรา ทำให้กลิ่นอายของเราแสร้งเป็นเหมือนกับของพวกมัน แน่นอนว่าพวกมันก็จะไม่โจมตีพวกเราอีกแล้ว”
ฉื้อเหยียนเซียวกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง แต่ทว่าภายในเวลาอันสั้นเพียงเท่านี้ ก็สามารถเตรียมยาอย่างยาน้ำเช่นนี้ได้ นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน?”
“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เพราะข้าคือนักปรุงยา!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ไปกันเถอะ!”
ก่อนหน้านี้เนื่องจากติดพันกับวิญญาณปีศาจมากมาย ทำให้แน่นอนว่าตอนนี้มันส่งผลกระทบต่อความเร็วของพวกเขาเป็นอย่างมาก
แต่อย่างไรตอนนี้พวกเขาก็ไม่ได้กลัวหากมีวิญญาณปีศาจโผล่พรวดออกมาอย่างกะทันหันอีกแล้ว เมื่อไม่มีอันตราย แน่นอนว่าความเร็วก็ต้องเร็วมากขึ้นอยู่แล้ว
ถึงแม้ว่าจะมีวิธีการที่ไว้ตอบโต้กับวิญญาณปีศาจ แต่มู่เฉียนซีก็ยังคงไม่ได้คลายความระมัดระวังลง
นางแผ่ขยายพลังแห่งจิตวิญญาณออกไป มู่เฉียนซีเฝ้าสังเกตถึงอันตรายที่อยู่รอบตัวอย่างระมัดระวัง
พวกเขาเดินหน้ามาเป็นเวลานั้น ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยอยู่หลายร่างอยู่เบื้องหน้า
มู่เฉียนซีหยุดลงทันที พลางกล่าวว่า “ซ่อนกลิ่นอาย แล้วเดินไปข้างหน้าตามจังหวะเดียวกับข้า!”
พวกของฉื้อเหยียนเซียวชะงักไปครู่หนึ่ง หรือว่าจะมีศัตรูเช่นนั้นหรือ?
ไม่คา