ๆ อย่างวิญญาณปีศาจเหล่านั้นด้วย! ดังนั้นมันจะพุ่งตรงไปอยู่ด้านหน้าของมู่เฉียนซีและระเบิดเข้าใส่ร่างของนาง ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะหลบได้ มันก็สามารถที่จะระเบิดตนเอง และดึงดูดทั้งหมด…”
ตูม!
ฉื้อเหยียนเซียวไม่อาจจะระงับความโกรธได้อีกต่อไป และพุ่งตรงชกออกไปโครมใหญ่ทันที
“ชิงอ้าวเทียน เจ้านี่มันรนหาที่ตายเสียจริง!”
“หลานอิ่ง! พวกเราลงมือ”
แม้แต่คนที่ไม่แสดงออกทางสีหน้า และผิวเผินดูเป็นคนที่อบอุ่นและใจดีอยู่เสมออย่างหลานเนี้ยนหลี่ในตอนนี้ก็โกรธขึ้นมาแล้วเช่นกัน
คนพวกนี้ ไม่คาดคิดเลยว่าจะแอบลอบกัดพวกเขาเช่นนี้
ชิงอ้าวเทียนกล่าวด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง “เหตุใดพวกเจ้าถึงยังมีชีวิตอยู่อีก? เป็นไปได้อย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ดูเหมือนว่าการที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่ จะทำให้พวกเจ้าผิดหวังมากเลยสินะ!”
“อู๋ตี้ จัดการ!”
ปัง ปัง ปัง!
อู๋ตี้พุ่งออกไปแล้ว เจ้าพวกคนสารเลวกลุ่มนี้กล้ามาลอบกัดนายท่านเช่นนั้นหรือ รนหาที่ตายแล้ว!
ชิงอ้าวเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง “คิดไม่ถึงว่ามู่เฉียนซีเจ้าจะยังผูกสัญญากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ดที่มีขนกระเซอะกระเซิงอีกตัวหนึ่งด้วย”
อู๋ตี้กล่าวอย่างเดือดดาล “เจ้าสิขนกระเซอะกระเซิง ครอบครัวของเจ้าสิขนฟูฟ่อง โคตรเหง้าของเจ้าด้วย!”
ปัง ปัง ปัง!
อู๋ตี้ร่วมต่อสู้กับคนอื่น ๆ แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับปลีกตัวออกไปอีกทางหนึ่งแล้ว
ชิงอ้าวเทียนกล่าวว่า “จัดการพวกเขาซะ! คิดจริงหรือว่