า “น่าขยะแขยง มันน่าขยะแขยงเกินไปแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง ปลดเกาะป้องกันออก”
ลำแสงสีฟ้าได้หายไป ทำให้ฉื้อเหยียนเซียวหน้าซีดด้วยความตื่นตกใจ
“เวลาการใช้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพป้องกันหมดลงแล้ว พวกเราจบเห่แล้ว! ฮืออออ ชิงเยว่…” เขาตรงเข้าไปกอดคู่สัญญาตนเองโดยที่ไม่ห่วงภาพลักษณ์เลยแม้แต่น้อย
หลานเนี้ยนหลี่เงียบสงบมาก สิ่งที่แม่นางมู่ให้พวกเรามาใช้ มันจะต้องมีความหมายอย่างแน่นอน
วิญญาณปีศาจเหล่านี้พุ่งเข้ามา แต่กลับราวกับว่ามองไม่เห็นพวกเขาอย่างไรอย่างนั้น แล้วป้วนเปี้ยนอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังหาอะไรบางอย่างอยู่?
ทันใดนั้นก็มีกลุ่มหนึ่งเดินมาเผชิญหน้ากับฉื้อเหยียนเซียว จนทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก และเตรียมที่จะโจมตี แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับส่งสัญญาณบางอย่างมาทางเขา!
ใกล้แล้ว มันใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว ฉื้อเหยียนเซียวสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ผลก็คือวิญญาณปีศาจเหล่านี้ กลับเดินสวนเขาไปเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้มีความโหดเหี้ยมมากขนาดนั้น แต่กลับไม่ได้โจมตีพวกเขาอีกแล้ว
มู่เฉียนซีแอบส่งกระแสจิตกล่าวว่า “ออกมาอย่างระมัดระวัง!”
“อื้ม!”
พวกเขาออกไปอย่างระมัดระวัง วิญญาณปีศาจเหล่านี้ไม่โจมตีพวกเขาแล้ว เพียงไม่นานก็หนี
