งอ้าวเทียนเชิดคางขึ้น แล้วเหลือบมองมาทางมู่เฉียนซีอย่างภูมิใจ
คิดจริงหรือว่าฟ้องร้องเขาแล้วจะสามารถทำอะไรเขาได้อย่างนั้นหรือ?
สีหน้าของมู่เฉียนซีเรียบเฉย ชิงอ้าวเทียนเพียงคนเดียว เขาคิดว่าตนเองสามารถสร้างกระแสได้มากถึงเพียงนั้นจริง ๆ หรือ?
ท่านจวี๋กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ดี! ทำดีมาก! หากเจ้าได้รับสมบัติมาจากสุสานเทพหงส์ศักดิ์สิทธิ์ได้ ข้าจะให้รางวัลตอบแทนคุณงามความดีของเจ้าอย่างดี ทำมันให้ดีล่ะ”
หัวหน้าเผ่าหงส์หยกและท่านจวี๋ก็มีคนที่ยุ่งมากคนหนึ่งเช่นกัน หลังจากที่ได้กล่าวเตือนครูฝึกจื่อเล็กน้อยแล้ว จึงได้จากไป
ครูฝึกจื่อกล่าวว่า “พวกเจ้าทั้งสิบคนแยกย้ายได้ คืนนี้พักผ่อนกันให้มาก ๆ! เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้”
“เจ้าค่ะ/ขอรับ!”
ในคืนนั้น คนที่พักผ่อนได้ไม่ดีเท่าไรนักกลับเป็นครูฝึกจื่อเสียเอง
และครูฝึกจื่อก็ได้ไปหามู่เฉียนซีด้วยตนเอง พลางกล่าวว่า “เผ่าหงส์หยกต้องการที่จะปกป้องชิงอ้าวเทียนคิดอยากจะสร้างความดีความชอบ เรื่องนี้ข้าไม่อาจจะจัดการอย่างยุติธรรมได้ ต้องขอโทษเจ้าจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ครูฝึกจื่อ ข้าเชื่อว่าท่านได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว เช่นนั้นไม่จำเป็นต้องขอโทษแต่อย่างใด”
ครูฝึกจื่อกล่าวว่า “คน
