ของเผ่าหงส์หยกกำเริบเสิบสานมากเกินไป พวกเขาก็ยอมจำนนอยู่ภายใต้เผ่าเทพอย่างสมบูรณ์ และไม่มีความหยิ่งในศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย”
“ที่ครูฝึกจื่อฝึกฝนให้พวกเรา หรือว่าไม่ใช่เพื่อที่จะรับใช้พวกเผ่าเทพอย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“แน่นอนว่าไม่ใช่อยู่แล้ว สิ่งของที่พวกเขาต้องการ หากไม่สามารถเอามาได้ตลอดไปจะดีที่สุด พวกเราเพียงแค่ต้องการที่ยังยืมมือของเผ่าเทพ เปิดเส้นทางเท่านั้น และเพื่อให้อัจฉริยะของเผ่าหงส์ของเราสามารถได้รับมรดกอีกครั้ง และเปลี่ยนไปแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น หรือสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ครูฝึกจื่อพูดเรื่องนี้ออกมา ไม่กลัวผู้อื่นจะรู้อย่างนั้นหรือ”
“เรื่องที่พวกเราต้องการที่จะทำ เผ่าเทพก็สามารถคาดการณ์ได้เช่นกัน! แน่นอนว่าพวกเขาดูถูกเหยียดหยามเป็นอย่างมาก พวกเขากระหยิ่มยิ้มย่องที่ตนเองความคุมการเคลื่อนไหวของเผ่าหงส์ได้ การเปิดสุสานเทพหงส์ศักดิ์สิทธิ์ ก็คือการเดิมพันของเผ่าหงส์ของพวกเรา เนื่องจากโอกาสที่จะเอาชนะได้นั้นน้อยมาก แต่อย่างไรก็ต้องเดิมพันดูสักที” ครูฝึกจื่อกำหมัดแน่น
“เช่นนั้น เหตุใดท่านถึงได้พูดเรื่องเหล่านี้กับข้า?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“พรสวรรค์ของเจ้ายอดเยี่ยมมากที่สุด
