งเสี้ยวเทียนก็หลบหลีกออกไป
ชิงเสี้ยวเทียนหัวเราะขึ้นมาด้วยความภาคภูมิใจว่า “คิดจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้า! เช่นนั้นเจ้าก็รอถูกคัดออกไปเสียเถอะ!”
“พวกเราถอย!”
หลังจากที่พวกของชิงเสี้ยวเทียนถอยออกไปแล้ว มู่เฉียนซีก็ถูกปิดล้อมเอาไว้ตรงกลาง
เสี่ยวโม่โม่โมโหจนขบฟันแน่น มันกล่าวว่า “นายท่าน ข้ามาช่วยท่านแล้ว”
ครืน!
โม่เหยียนปะทุออกมา แต่ทว่าพละกำลังของเสี่ยวโม่โม่ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งเหล่านั้นได้รับความเสียหายมากมายเท่าใดนัก
“เจ้าพวกนี้วิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเลย มาจากที่ใดกัน ไม่นึกเลยว่าจะกล้ามาล้อมโจมตีนายท่านของข้า”
“หายแล้ว หายไปแล้ว!”
ในตอนที่อู๋ตี้และเสี่ยวหงวิ่งเข้ามา พวกเขาก็ได้เริ่มแสดงความสามารถออกมาด้วย!
ตูม!
ทันใดนั้นอู๋ตี้ก็ได้กลายร่างเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่มหึมาเทียบเท่ากับเขาเล็ก ๆ ลูกหนึ่ง และพุ่งเข้าไปท่ามกลางสัตว์ร้ายเหล่านั้นทันที
“เพลิงเผาสวรรค์!”
เปลวเพลิงของเสี่ยวหงเผาไหม้ขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช้กลยุทธ์สายฟ้าแลบ อย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่”
เสี่ยวหงและอู๋ตี้กล่าวว่า “ขอรับ!”
ครืน!
พวกเขาร่วมมือกัน เข้าจัดการกับพวกนั้นอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด
เสี่ยวโม่โม่โผบิน
