ขึ้นไปกลางอากาศแล้วกล่าวว่า “นายท่าน พวกเขาอยู่ตรงนั้น”
“ไล่ตามไป!”
“เจ้าค่ะ!”
มู่เฉียนซีและเสี่ยวโม่โม่ไล่ตามพวกของชิงเสี้ยวเทียนไปอย่างรวดเร็ว
“บัวแดงพิฆาต!” มู่เฉียนซีเหวี่ยงดาบลงไป เปลวเพลิงของดอกบัวแดงฟาดลงไปที่พวกของชิงเสี้ยวเทียน
โครม!
สีหน้าของชิงเสี้ยวเทียนนิ่งอึ้งไป “นึกไม่ถึงเลยว่านางจะหนีออกมาได้แล้ว? เป็นไปได้อย่างไร?”
เงาสีม่วงสว่างวาบ มู่เฉียนซีโฉบลงมาจากกลางอากาศ และลงมือด้วยความรวดเร็ว
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
ปัง ปัง ปัง!
การโจมตีที่รุนแรงของมู่เฉียนซี พุ่งเข้าโจมตีพวกเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“มู่เฉียนซี เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ที่นี่คือดินแดนโกลาหล คู่ต่อสู้คือสัตว์ร้าย ไม่ใช่คนกันเองเช่นนี้”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นยะเยือกว่า “คนกันเอง ผู้ใดไปเป็นคนกันเองกับเจ้ากัน”
ชิงอ้าวเทียนกล่าวว่า “เสี้ยวเทียน อย่าพูดจาไร้สาระกับนาง! ผู้หญิงคนนี้โจมตีพวกเรา หรือว่าพวกเราจะต้องกลัวนางด้วยเช่นนั้นหรือ? โจมตีซะ”
นอกจากนี้ พวกเขามีตั้งหลายคน จัดการมู่เฉียนซีเพียงแค่คนเดียว เท่านี้ก็มากเกินพอแล้ว
“เข้ามาเลย!”
เสี่ยวโม่โม่ตะคอกอย่างเย็นชาว่า “ข้าและนายท่าน ไม่กลัวพวกเจ้าหรอก!”
ปัง ปัง ปัง!
ทั้งสองทีมเข้าต่อสู้
