กัน พวกของชิงเสี้ยวเทียนคิดว่าตนเองครองความได้เปรียบ แต่ไม่นึกมาก่อนเลยว่า จะมีสัตว์ร้ายจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาด้วยท่าทางที่ดุดันอย่างไม่คาดคิด
มู่เฉียนซียกมุมปากยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย แล้วกล่าวกับเสี่ยวโม่โม่ว่า “เสี่ยวโม่โม่ พวกเราถอยกันเถอะ!”
“เผ่าหงส์หยกทุกท่าน ขอให้เพลิดเพลินไปกับของขวัญชิ้นใหญ่นี้ของข้าเถิด! หวังว่าพวกเจ้าจะชอบนะ”
ชิงเสี้ยวเทียนจ้องมองไปที่ฝูงสัตว์ร้ายที่กำลังพุ่งเข้ามาราวกับจะห่อพวกเขาเหมือนห่อเกี๊ยวอย่างไรอย่างนั้น ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก “รีบไปเร็ว!”
“บัดซบเอ๊ย! ที่จริงแล้วมู่เฉียนซีไปดึงดูดสัตว์วิญญาณเหล่านี้มาได้อย่างไรกัน”
“รีบไปเร็วเขา”
ในตอนนี้ มู่เฉียนซีก็ได้มาเก็บสมุนไพรอยู่ในที่เงียบสงบอีกทีหนึ่งแล้ว อีกทั้งอู๋ตี้และเสี่ยวหงก็กลับมาแล้วเช่นกัน
“นายท่าน พวกข้าขับไล่สัตว์ร้ายเหล่านั้นไปแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ถูกคัดออก แต่คาดว่าคงจะน่าเวทนามากเลยทีเดียว”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ทำได้ดีมาก”
คนของเผ่าหงส์หยกเหล่านั้น ถูกคัดออกไปไม่น้อยเลย และชิงเสี้ยวเทียนกับชิงอ้าวเทียนที่เหลืออยู่ต่างก็ตกอยู่ในความอับอายเป็นอย่างมากเช่นกัน
ชิงเสี้
