ยวเทียนส่งเสียงคำรามร้องว่า “มู่เฉียนซี หากว่าครั้งนี้ทำให้เจ้าถูกคัดออกไปจากดินแดนโกลาหลไม่ได้ ข้าก็จะไม่มีทางยอมแพ้แน่”
“ไป!”
ในขณะที่พวกของชิงเสี้ยวเทียนและชิงอ้าวเทียนกำลังจะจากไป ผลก็คือพวกเขาได้ยินเสียงหัวเราะแปลกประหลาดเสียงหนึ่งดังอยู่ในความมืดอย่างต่อเนื่อง
“ฮ่า ๆ ๆ…”
พวกของชิงเสี้ยวเทียนมีความรู้สึกเหมือนขนพองสยองเกล้าขึ้นมา จากนั้นก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ผู้ใดกัน?”
ทันใดนั้นก็มีเงาร่างสีดำปรากฏตัวขึ้น ทั่วทั้งร่างของเขาถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้เสื้อคลุมสีดำ อีกทั้งยังมีบรรยากาศแห่งความมืดมนปกคลุมไปทั่วร่างของเขาอีกด้วย
ชิงอ้าวเทียนกล่าวว่า “เจ้าคือคนของเผ่าคำสาป! เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน?”
ถึงแม้ว่าคนของเผ่าคำสาปจะพบเห็นไม่ได้โดยทั่วไปเหมือนอย่างเผ่าเทพ แต่ทว่าออร่าของพวกเขานั้นชัดเจนเป็นอย่างมาก จนทำให้ถูกคนรับรู้ได้โดยง่าย
“เมื่อเห็นผู้ชายของคนจากเผ่าหงส์หยกอย่างพวกเจ้ากำลังรู้สึกคับข้องใจเล็กน้อย ข้าจึงอยากจะช่วยเหลือพวกเจ้า ทำให้หญิงสาวคนนั้นถูกคัดออกมันดูจะน่าเบื่อเกินไป หรือว่าพวกเจ้าไม่คิดอยากจะให้นางตายอยู่ที่นี่เช่นนั้นหรือ?”
ชิงเสี้ยวเทียนกล่าวว่า “นี่คือการฝึกฝนพิเศษหากว่าทุกคนพบอ
