นิลชิ้นหนึ่ง หลังจากนั้น แสงสีดำทะมึนที่ดูบริสุทธิ์ก็สว่างวาบขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ขวงจวิ้นอ๋อง เรื่องนี้จะพูดว่าอย่างไรดี? ข้าว่าศิลาหงส์นิลนี้ น่าจะมีปัญหาเสียแล้วล่ะ”
สีหน้าของผู้อาวุโสผู้ดำเนินพิธีกรรมเผยให้เห็นถึงความเหลือเชื่อออกมา “นะ…นี่มันเป็นไปไม่ได้!”
“เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร? หรือว่าเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้น”
ขวงจวิ้นอ๋องกล่าวว่า “มู่เฉียนซี ไม่คาดคิดเลยว่าเพื่อที่จะไม่ให้เสี่ยวโม่โม่ได้มีครอบครัวบรรพบุรุษ เจ้าจะต้องทำถึงขั้นนี้ที่นี่ ปกติแล้วข้าเป็นคนที่อารมณ์ดีมาก แต่ทว่าครั้งนี้ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปง่าย ๆ แน่”
“เด็ก ๆ! ไปจับตัวนางลงมาให้ข้า”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จับข้าลงไป ก็ต้องลองดูว่าพวกเจ้ามีฝีมือหรือไม่?”
“ห้ามทำร้ายนายท่านนะ”
หลังจากตกตะกอนมาได้ระยะเวลาหนึ่ง เสี่ยวโม่โม่ก็รู้สึกว่าการใช้แรงกดดันของตนเองนั้นคล่องแคล่วมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
แรงกดดันของนาง เห็นได้ชัดว่าลูกน้องที่เย่อหยิ่งทั้งหมดเหล่านั้นของขวงจวิ้นอ๋องต่างก็พากันชะงักงัน แรงกดดันของสายเลือดนั้นแข็งแกร่งมากจริง ๆ
สิ่งนี้ทำให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาอ่อนแอลงครู่หนึ่งเท่านั้น ขวงจวิ้นอ๋องจึงรู้สึกว่าการจัดการมู่เฉีย
