นซีนั้นเพียงแค่ตนเองผู้เดียวก็เหลือเฟือแล้ว
“ลงมือ!”
ตูม!
มู่เฉียนซีและขวงจวิ้นอ๋องประมือกัน
ร่างสีม่วงสว่างวาบขึ้น มู่เฉียนซีเหาะออกไปด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด
“เสี่ยวโม่โม่ พวกเราไปกันเถอะ!”
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เจ้าคิดจะพาลูกสาวของข้า หนีออกไปจากแคว้นหงส์นิลสินะ” ขวงจวิ้นอ๋องแผดเสียงดังก้อง
“ไล่ตามไป!”
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
ขวงจวิ้นอ๋องก็ยังคงประเมินมู่เฉียนซีต่ำเกินไปอยู่ดี คิดว่าเขาเพียงคนเดียวก็สามารถจัดการมนุษย์ได้อย่างเหลือเฟือแล้ว
แต่ไม่คิดว่าความเร็วในการหนีของมู่เฉียนซีนั้นจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ ทั้งความสามารถในการป้องกันก็ยังรวดเร็วอีกด้วย
เพื่อที่จะกักสายเลือดราชันย์ของเผ่าหงส์นิลที่หายากนี้ไว้ให้ได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถที่จะปล่อยไปได้ และนี่เอง จึงเป็นสาเหตุที่ขวงจวิ้นอ๋องละทิ้งสถานะของตน และลงมือกับมู่เฉียนซีด้วยตนเอง จากนั้นก็ตรงไปไล่ตามเสี่ยวโม่โม่ไป
ครืน!
ผลก็คือพวกเขาได้ต่อสู้กันตั้งแต่ตำหนักเทพหงส์นิลจนมาถึงบนถนนด้านนอก และเรื่องนี้ก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
“สถานการณ์นี้ของขวงจวิ้นอ๋อง เป็นการหาลูกสาวหรือว่าไล่จับคนกันแน่น่ะ!”
“รังแกสาวน้อยคนหนึ่ง ขวงจวิ้นอ๋องไม่ได้ทำเ
