้ากลับคำเช่นนั้นหรือ?”
แววตาของมู่เฉียนซีมืดมิดลงทันทีแล้วกล่าวว่า “ราชาโม่ ถึงแม้ว่าพวกท่านจะเป็นสัตว์เทพ และก็ชัดเจนอยู่แล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ตามอย่าได้ผิดใจกับนักปรุงยาเป็นอันขาด ข้าสามารถรักษาท่านให้หายได้ แน่นอนว่าข้าก็สามารถทำให้ท่านตาย หรือทำให้ท่านกลับไปเป็นสภาพเดิมได้เช่นกัน!”
ราชาโม่กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “สาวน้อยผู้นี้มีความกล้าหาญเสียจริง! น่าเสียดายที่ไม่ใช่เด็กของเผ่าหงส์นิลของข้า ข้อเรียกร้องของเจ้า ข้ารับปากเจ้าแล้วกัน”
“เช่นนั้น ข้าขอกลับไปนอนก่อน ท่านผู้เฒ่าก็รีบพักผ่อนเสียเถิด!”
ราชาโม่ได้พามู่เฉียนซีออกไปส่ง และจิ่วเยี่ยจึงมาพามู่เฉียนซีออกไป
ด้วยความรวดเร็วของจิ่วเยี่ย แม้แต่ราชาโม่ก็ยังเห็นเงาของเขาได้ไม่ชัดเจนเลย
รูม่านตาของราชาโม่หดตัวลงอย่างกะทันหัน คนผู้นี้…จะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
ถึงแม้ว่าเขาจะฟื้นคืนมาถึงระดับสูงสุดแล้ว แต่ก็เกรงว่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายที่สวมชุดดำผู้นั้น ไม่แปลกใจเลยที่ครั้งนี้แม่สาวน้อยจะสามารถเข้ามาในห้องหนังสือของเขาได้อย่างเงียบเชียบเช่นนี้
ดึกดื่นเที่ยงคืนจิ่วเยี่ยส่งคนเข้าไปในพระราชวัง ถึงแม้จะไปได้แค่ไม่นาน แต่ก็จะขาดรางวัลไม่ได้
“อื้อ…” เขาต้องการร
