การอยู่อีกหรือไม่?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ยอดเยี่ยมมาก! ข้าพอใจมากทีเดียว”
นางเอาขวดยาลูกกลอนออกมาจากแหวนมังกรเทพวารีสองสามขวดพลางกล่าวว่า “ข้าพูดแล้วว่าจะไม่เอาเปรียบโรงประมูลของพวกเจ้า ก็จะไม่ปฎิบัติต่อพวกเจ้าอย่างขาดความมโนธรรม! ขวดยาลูกกลอนเหล่านี้ เจ้ารับไปแล้วเอาไปขายประมูลในครั้งต่อไปเถอะ!”
เมื่อตอนที่ผู้ดูแลเปิดขวดยา ต่างก็ตะลึงงันไปในทันที
“นี่คือยาพลังขั้นปราชญ์แห่งภูต! ทันทีที่นายหญิงหยิบออกมา มันเป็นของที่ล้ำค่ามากจริง ๆ! สิ่งนี้พวกเราไม่อาจรับเอาไว้ได้”
ถึงแม้ว่าจะอยากได้เป็นอย่างมาก แต่ก็ยังคงกล่าวปฏิเสธอย่างกระมิดกระเมี้ยนอยู่ดี
ของสิ่งนี้เขาจะกล้ารับได้อย่างไร?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “รับไปซะ! หากว่ามันขายดีแล้วละก็ บางทีข้าอาจจะส่งมาเข้าประมูลที่โรงประมูลหวางเฉิงอีกก็ได้”
“นี่…” ผู้ดูแลยังคงไม่กล้าอยู่ดี
ในเวลานี้หวงจิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “รับไปซะ!”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”
คำว่าจิ่วเยี่ยสองคำนี้ มีประโยชน์มากกว่าอะไรทั้งหมดจริง ๆ
เคล็ดวิชาของเสี่ยวโม่โม่มาอยู่ในมือแล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่สมบูรณ์ก็ตาม และสมุนไพรวิญญาณก็มาอยู่ในมือแล้วเช่นกัน ในตอนนี้มู่เฉียนซีวางแผนที่จะจา